پژوهشگران امریکائی و اتریشی از پیشرفت در زمینه ی نسل بعدی سلول های خورشیدی پلاستیکی گزارش دادند. سلول های خورشیدی پلاستیکی، به عنوان یک گزینه ی کم قیمت و بی ضرر برای محیط زیست، برای سلول های خورشیدی غیر آلی، به شمار می رود تا بتواند پاسخگوی تقاضای روز افزون انرژی باشد.

به گزارش خبرگزاری برق، الکترونیک و کامپیوتر ایران (الکترونیوز)، الن هیگر و همکارانش اظهار کردند که سلول های خورشیدی پلاستیکی قبلاً کارکرد نوید بخشی داشته اند. این سلول ها از مواد هیتروجانکشن که شامل پلیمرها و فولرین ها می باشند، ساخته شده اند.

به هر حال، پژوهشگران نمی دانند که چگونه شکل این سلول ها ی خورشیدی را که در مقیاس نانو می باشد، در کنترل خود بگیرند و دنبال روش هائی برای بهینه سازی کارکرد این سلول ها برای استفاده ی کاربردی می باشند. هیگر، یکی از دو نفر دریافت کننده ی جایزه ی نوبل شیمی در سال 2008 به خاطر پژوهش پیشتازانه اش در زمینه ی پلیمرهای رسانا، به دلیل تلاش های مداوم و در حال پیشرفتش برای بهبود دادن کارآئی سلول خورشیدی، چهره ای کاملاً شناخته شده دارد.

طی مطالعه ی جدیدی، هیگر و همکارانش دریافتند که اضافه کردن دسته ای از مواد شیمیائی به نام «آلکان دیتیول»ها به عنوان مواد افزودنی پردازشگر، هم برای بهبود شکل ظاهری و هم بهبود کارکرد سلول خورشیدی مؤثر است.

پژوهشگران نشان دادند که با استفاده از آلکان دیتیول ها به عنوان مواد افزودنی پردازشگر، کارآئی سلول های خورشیدی پلاستیکی از 3.4 درصد به 5.1 درصد افزایش یافت که این میزان درصد کارآئی، جزو بالاترین درصدهای مربوط به کارآئی است که تاکنون برای این نوع سلول خورشیدی به دست آمده است.

طبق گزارش پژوهشگران، این داده ها درک بهتری از وابستگی بین لایه های هیتروجانکش و کارکرد سلول خورشیدی فراهم می کند.

ژورنال مرجع: " مواد افزودنی پردازشگر برای کارآئی بهتر سلول های خورشیدی هیتروجانکش"، ژورنال انجمن شیمی امریکا، مارس 19 سال 2008(http://dx.doi.org/10.1021/ja710079w).

برگرفته از اطلاعات فراهم شده توسط انجمن شیمی امریکا

لینک دائمی | نسخه مناسب چاپ | ارسال لينك اين صفحه به دوستان |