آخرين بروزرساني اين مطلب:
May 4, 2009 8:33 AM
در آزمايش گاه هوش مصنوعي و علوم كامپيوتر MIT (CSAIL) علفي مصنوعي از گياه گوجه فرنگي درون گلدان هاي سفالي وجود دارد كه زير نور يك خورشيد مصنوعي رشد مي كند. اما اين گل خانه تفاوتي دارد: نگه دارندگان اين گياهان كاملا رباتيك هستند.
به گزارش خبرگزاري برق، الكترونيك و كامپيوتر ايران (الكترونيوز) و به نقل از فيزورگ، ايده ي نگه داري از يك گل خانه بدون دست هاي انسان از يكي از كارهاي نيكلاس كورل، معاونت فوق دكتراي آزمايش گاه ويژه ي رباتيك پروفسور دانيلا روس در MIT، گرفته شده است. كورل كاربردهاي ممكن رباتيك گروهي را در يك محيط زراعي مشاهده كرد و بنابراين اين ايده در قالب يك دوره گسترش يافت و دانش جويان ربات هايي ساختند كه قادرند از يك گل خانه ي گوجه ي فرنگي كوچك نگه داري كنند.
هر ربات به يك بازوي رباتيك و يك پمپ آب پاش مجهز شده است. اين در حالي است كه خود گياهان نيز به دستگاه حسگر خاك، شبكه بندي و محاسبات مجهز شده اند. اين امر به آن ها توانايي برقراري ارتباط را مي دهد: گياهان مي توانند درخواست آب يا مواد غذايي كنند و وضعيت خود را ثبت نمايند. ربات ها مي توانند موقعيت گوجه فرنگي خاصي را شناسايي كنند و حتي عمل گردافشاني را انجام دهند.
ابزاري به نام LCM يا هدايت كننده ي مخابرات سبك، براي فراهم كردن امكان برقراري ارتباط بين واحدهاي رباتيك مختلف به كار گرفته شد؛ مدلي كه در اين پروژه به كار رفت مربوط به آژانس پروژه هاي پژوهشي پيشرفته ي دفاعي امريكا (DARPA) بود. نرم افزار شناسايي هدف بر اساس LabelMe، وسيله ي حاشيه نويسي تصوير ساخته شده توسط برايان راسل، پروفسور آنتونيو تورابلا و پروفسور بيل فريمن، نوشته شده است.
سامانه اي كه روس از آن با عنوان كشاورزي دقيق نام مي برد، مزيت مضاعفي نسبت به شيوه ي كاشت و برداشت محصولات كنوني دارد. نخست اين كه بسته به توانايي هر گياه براي بازبيني و گزارش وضعيت فيزيكي خود، آب، مواد غذايي و مراقبت بر اساس نياز توزيع خواهد شد. اين امر مي تواند امكان كاهش بسيار زياد در استفاده از منابع مصرفي طي فرآيند رشد را فراهم كند و تاثير سنگين كربن را در كشاورزي امروز بهبود بخشد. علاوه بر اين، برداشت مكانيكي كار طاقت فرسايي را كه امروزه در برداشت محصولات خاص مثل ميوه ها و سبزيجات وجود دارد، از بين مي برد.
در آينده، اين پژوهش گران اميدوارند گل خانه اي كاملا خودگردان با ربات ها، گلدان ها و گياهان ايجاد كنند كه از طريق محاسبات، حس كردن و شبكه بندي به هم متصل شده اند.
كورل در مورد كاربردهاي آينده ي اين پروژه و ساير پروژه هاي مشابه خوش بين است. با توجه به كشاورزي گذشته، كورل در انديشه است كه اين سامانه را در كدام يك از زمينه هاي ديگر مي توان به كار برد. زمينه هاي مثل خدمات خودكار براي سال مندان با قابليت حركت پايين در مراكز مراقبت محلي يا نگه داري از گياهان در گل خانه ها يا مزارع هيدروپونيك (پرورش گياهان با راه كاري سرشار از مواد غذايي). به گفته ي كورل، اين فن آوري كه يك بار توسعه يافته است، بي اندازه سازگار است و نويدبخش آينده ي مهيج هم كاري بين انسان ها، جهان طبيعت و دستگاه هاي ما است.
|
