آخرين بروزرساني اين مطلب:
March 17, 2009 3:09 AM
به گزارش خبرگزاري برق، الكترونيك و كامپيوتر ايران (الكترونيوز)، گروهي از دانشجويان دانشگاه MIT كمك فنري را اختراع كردند كه انرژي ضربات كوچك در جاده را مهار و برق توليد مي كند. اين در حالي است كه اين كمك فنر حركت در جاده را نرم تر از كمك فنرهاي متداول مي كند. اين دانشجويان اميدوارند در ابتدا از ميان شركت هايي مشتري جذب كنند كه از تعداد زيادي وسيله ي نقليه ي سنگين استفاده مي كنند. آن ها علاقه ي ارتش امريكا و چندين سازنده ي كاميون را جلب كرده اند.
شكيل آوادهاني و هم گروهي هاي وي مي گويند، با استفاده از اين كمك فنرهاي بازسازي شده مي توانند پيشرفتي بيش از 10 درصد را در بازدهي سوخت وسيله ي نقليه ايجاد كنند. شركتي كه اتومبيل هاي هوم وي (Humvee) براي ارتش توليد مي كند و هم اكنون در حال كار بر روي توسعه ي گونه ي نسل جديدي از وسايل نقليه ي همه كاره است، پذيرفته است اتومبيلي را براي اهداف آزمايشي در اختيار آنان قرار دهد.
به گفته ي زاك اندرسون، دانشجوي سال آخر، اين پروژه به انجام رسيد چون: "مي خواستيم معين كنيم كه در يك اتومبيل انرژي در كدام قسمت هدر مي رود." برخي از اتومبيل هاي هيبريد نيز در بازيافت انرژي از ترمز كردن موفق هستند، بنابراين اين گروه به نقطه ي ديگري توجه كردند و به سرعت به سمت محور تعليق خودرو جذب شدند.
آن ها مدل هاي گوناگوني از اتومبيل هاي مختلف را كرايه كردند و محورهاي آن ها را به حسگرهايي مجهز كردند كه مشخص كننده ي پتانسيل انرژي بودند. سپس همراه با رايانه اي كه داده هاي حسگر را ثبت مي كرد، شروع به رانندگي كردند. به گفته ي اندرسون، آزمايش هاي آن ها نشان داد كه "مقدار قابل توجهي انرژي" در سامانه هاي محور تعليقي به هدر مي رود، "مخصوصا در اتومبيل هاي سنگين".
زماني كه آن ها به اين احتمالات پي بردند، شروع به ساخت سامانه اي آزمايشي براي مهار انرژي اتلافي كردند. كمك فنرهاي آزمايشي آن ها از سامانه اي هيدروليكي استفاده مي كند كه سيال را به سمت توربين متصل به ژنراتور مي راند. اين سامانه توسط سامانه ي الكترونيكي فعالي كنترل مي شود كه ميرايي را بهتر مي كند و حركتي روان تر را منجر مي شود. اين در حالي است كه براي شارژ مجدد باتري ها يا كاركرد دستگاه هاي الكتريكي، برق نيز توليد مي كند.
تاكنون طي مرحله ي آزمايش، دانشجويان دريافتند كه در يك كاميون سنگين با 6 كمك فنر، هر كمك فنر مي تواند تا 1 كيلووات در يك جاده ي استاندارد توليد كند - يك كيلووات براي جا به جا كردن بار ژنراتور جريان متناوب بزرگ در كاميون هاي سنگين و خودروهاي نظامي و در برخي مواقع براي راه اندازي ادوات جنبي مثل واحدهاي سرد كننده ي تريلر هيبريد، كافي است.
آن ها سال گذشته شركتي را با نام لوانت (Levant) براي توسعه و تجاري كردن دست آورد خود راه اندازي كردند. هم اكنون آنان در حال انجام مجموعه آزمايش هايي روي خودروي هوم وي خود هستند تا كارايي اين سيستم را بهبود بخشند. آن ها اميدوارند اين فن آوري به شركت خوروهاي نظامي به منظور تحقق مفاد قرارداد 40 ميليارد دلاري براي خودروي نظامي جديد با نام JLTV كمك كند.
در تلاش براي تحقق اين قرارداد سودمند، آوادهاني گفت: "آن ها اين سيستم را به عنوان يك چيز متفاوت تلقي مي كنند. اين سامانه كاملا يك الگوي ميراكنندگي است. ما نيازمند اين سامانه در تمامي كاميون هاي سنگين، خودروهاي نظامي و خودروهاي هيبريد در جاده ها هستيم."
اين گروه از طرف VMS مربوط به دانشگاه MIT كمك دريافت كرده است و توسط يت مينگ چيانگ، استاد علم سراميك در دپارتمان علوم مواد و مهندسي، راهنمايي مي شده است.
به گفته ي اين دانشجويان، تنها كارايي سوخت بهبود يافته نمي تواند با كاهش نياز به ذخيره و حمل و نقل سوخت به منطقه ي جنگي، امتيازي بزرگ براي ارتش محسوب شود اما حركت بهتر ناشي از كمك فنرهاي كنترل شده به جابجايي ايمن تر كمك مي كند. "اگر حركت روان تر شود، مي توان سريع تر به منطقه ي عملياتي رسيد."
اين كمك فنرهاي جديد داراي ويژگي تخريب امن نيز هستند. اگر قسمت الكترونيكي به هر دليل دچار آسيب شود، اين سيستم به راحتي مثل يك كمك فنر عادي عمل خواهد كرد.
اين گروه كه زاخاري ياكوفسكي، دانشجوي سال آخر، پول آبل، دانشجوي فارغ التحصيل، رايان باوتا و ولاديمير تاراسف نيز در آن حضور داشتند، قصد دارد نمونه ي نهايي و كامل اين وسيله را براي تابستان آينده آماده كند. سپس آن ها درصدد جذب مشتري هاي بزرگ خواهند بود. براي مثال آن ها محاسبه كرده اند كه شركتي مثل وال-مارت مي تواند سالانه 13 ميليون دلار در هزينه ي سوخت با ايجاد تغييرات لازم در كاميون هاي خود صرفه جويي كند.
|
