کوچکترین شکل حیات موجود در دنيا، توانسته بزرگترین مشکل امروزه بشر را حل کند؛ این موجودات کوچک (میکروارگانیسم ها) قادر به تولید انرژی قابل نگه داری و تجديدپذير هستند. میکروارگانیسم ها با استفاده از منابع غذایی طبیعی مختلف قادر به تولید الکتریسیته، سوخت های جايگزين مثل اتانول هستند و حتی می توانند تولید نفت را در چاه ها افزایش دهند. مطالب بالا بر اساس تحقیقاتی که در جلسه ي 106 ام انجمن میکروبیوژی امریکا (ASM) در ارلاندو، فلوریدا مطرح شده، گردآوری شده اند.

به گزارش خبرگزاري برق، الكترونيك و كامپيوتر ايران (الكترونيوز) و به نقل از يورك آلرت، ديرك لاولي (Derek Lovely)، از دانش گاه ماساچوست در آمهرست، گفت: "سلول های سوختی میکروبی ما را به تبدیل زباله های آلی و بیوتوده هاي تجديدپذير (توده ي آلی تولید شده توسط موجودت زنده) به الکتریسیته امیدوار می کنند، اما برای بیشتر كاربردها باید بهینه سازی در کنار آنها انجام گیرد". او همچنین در دیداری که در اوایل این ماه داشته اذعان کرده است که او و همکارانش با استفاده از باکتری هایی که در سطح بیولايه هاي الکترودهای سلول های سوختی میکروبی کشت داده بودند، موفق شده اند به افزایش 10 برابری در بازده الکتریکی دست يابند.

ژما رگوئرا (Gemma Reguera) كه در آزمایشگاه لاولي تحقیق می کند نیز برای اولین بار داده هايي ارائه خواهد داد كه چگونگی انتقال الکترون توسط اين باكتري ها از بیولايه ها به الکترودها را نشان خواهد داد.

رگوئرا مي گويد: "سلول های مجاور آند بدون هیچ کاهشی در بازده توليد جريان خود باقي ماندند، در حالی که ضخامت بیولايه افزایش يافت. این نتایج شگفت انگيز است چرا که باکتری جئوباکتر مولکول های قابل حلي تولید نمی کند که بتواند در بیولايه پخش شود و الکترون ها را از سلول ها به آند انتقال دهد."

او و همكارانش كشف كردند كه اين باكتري، رشته هاي پروتئيني رسانا يا پيلي نانوسيم هايي توليد مي كند كه الكترون ها را انتقال مي دهند. این یافته که پیلی ها (رشته های پروتئینی رسانا) می توانند به مسافتی را كه الكترون ها در طول آن منتقل مي شوند، گشترش دهند، راه هاي اضافي اي را پيشنهاد مي دهد كه در اين باكتري به منظور افزايش توليد توان به لحاظ ژنتيكي دست كاري هاي كرد.

محققان دانشگاه ناسيونال اوتونوما دي مكزيكو (Nacional Autonoma de Mexico) نیز تحقیقات مهمی در زمینه تولید اتانول انجام داده اند. آن ها باکتری باسیلوس سوبتیلیس را با روش های مهندسی ژنتیک دستکاری کرده اند به طوری که این باکتری به طور مستقيم گلوکز را به اتانول با بازده بالاتر از 86% تخمیر کرده است. این اولین گام برای کشت باکتری هایی است که توانایی تفکیک و تخمیر مستقیم بیوتوده هاي سلولزی (برای مثال تنه ي درختان) به اتانول را دارند.

آيدا-رومرو گارسيا (Aida-Romero Garcia)، يكي از محققان اين تحقيق، گفت: "هم اكنون، اتانول به طور معمول از نیشکر يا نشاسته ي غلات تولید می شود اما بیوتوده ي بیشتري كه در كل گیاه، شامل ساقه ها و برگ ها، وجود دارد، با به كارگيري فن آوري پاكي قابلیت تبدیل به اتانول را دارد." قدم بعدی دستکاری ژنتیکی در باکتری به منظور تولید آنزیم هایی به نام سلولاز است. این آنزیم ها توانایی شکستن قندهای ساقه ها و برگ ها به منظور تولید کربوهیدرات های ساده براي تخمیر را دارد.

لینک دائمی | نسخه مناسب چاپ | ارسال لينك اين صفحه به دوستان |