Recently in Computer Category

ارتباط راه دور از طريق رايانه (Telecommuting) اين امكان را براي بسياري فراهم كرده است كه كار خود را از طريق رايانه ي شخصي انجام دهند اما اين نوع كار كردن اين خطر را به همراه دارد كه ممكن است شبكه ي عمومي امنيت اطلاعات ارسالي را تضمين نكند. هم اكنون براي جلوگيري از اين خطر اصلي در دسترسي از راه دور،‌ موسسه ي بين المللي استانداردها و فن آوري، NIST، كتاب راهنماي خود را براي حفظ امنيت اطلاعات حين كار كردن از راه دور به روز رساني كرده است.

به گزارش خبرگزاري برق،‌ الكترونيك و كامپيوتر ايران (الكترونيوز) و به نقل از يورك الرتز، اين كتاب راهنماي تصحيح شده، توصيه هايي براي حفاظت انواع گوناگوني از لوازم خصوصي و قابل حمل در برابر تهديداتي است كه از زمان انتشار اولين ويرايش در آگوست 2002 ظهور كرده اند. هم زمان با گسترش نرم افزارهاي مخرب، malware، در اينترنت، آسيب پذيري ارسال اطلاعات بي سيم از طريق لوازم قابل حمل، چالش حفاظتي جديدي را به وجود آورده است.

كارن اسكارفون از بخش ايمني رايانه ي NIST گفت: "همه چيز در ارتباط با ايمني دسترسي از راه دور طي چند سال گذشته تغيير كرده است. بسياري از وب سايت ها نرم افزارهاي مخرب و جاسوس افزارها را وارد رايانه ها مي كنند و اغلب شبكه هاي مورد استفاده براي دسترسي از راه دور داراي خطراتي هستند اما در برابر آن ها ايمن نشده اند. به هر حال، اگر كساني كه كار خود را از راه دور انجام مي دهند از شبكه هاي غير ايمن استفاده كنند، اين كتاب راهنما مراحلي را نشان مي دهد كه سازمان ها مي توانند از اطلاعات خود حفاظت كنند."

در بين اين مراحل،‌ توصيه اي وجود دارد كه سرورهاي دسترسي از راه دور سازمان ها به گونه اي تعيين محل و پيكربندي شده اند كه از اطلاعات سازمان حفاظت كنند. توصيه ي ديگر براي حصول اطمينان از اين است كه تمام لوازم قابل حمل و خانگي استفاده شده براي كار كردن از راه دور با اقدامات ايمني لازم پيكربندي شده باشند بنابراين اطلاعات تبادلي، قابليت اطمينان و جامعيت خود را حفظ خواهند كرد. به گفته ي اسكارفون، بيش از هر چيز، خط مشي يك سازمان بايد پيش بيني مشكل و برنامه ريزي براي حل آن باشد.

اسكارفون افزود: "بايد فرض كرد كه محيط هاي خارجي داراي خطر هستند. اين يك فلسفه ي حقيقي است كه از چند سال پيش باقي مانده است،‌ زماني كه وضعيت لزوما به گونه اي بود كه مي توانستيد به شبكه هاي خانگي و عمومي براي كار كردن از راه دور اطمينان كنيد."

كتاب راهنماي جديد توصيه هايي است براي سازمان ها. يك انتشارات همكار توصيه هايي براي كاربران اختصاصي براي ايمن كردن لوازم قابل حمل آن ها دارد.

در حالي كه كتاب راهنما در ابتدا براي نمايندگي هاي دولتي امريكا تدارك ديده شده بود، اين كتاب با يك زبان جامعي نوشته شده است تا براي تمامي گروه هايي كه از راه دور كار مي كنند مفيد باشد. "راهنماي كار كردن از راه دور و ايمني دسترسي از راه دور" در وب سايت مركز منابع ايمني رايانه ي NIST قابل دسترسي است.

راهنماي كاربران براي حفاظت لوازم خارجي در كار كردن از راه دور و دسترسي از راه دور: http://csrc.nist.gov/publications/nistpubs/800-114/SP800-114.pdf

دانشمندان كوئين ماري، براي اولين بار، از هوش مصنوعي رايانه استفاده كرده اند و انواعي از تصاوير را به وجود آورده اند كه پيش از اين ديده نشده است. اين تصاوير مي توانند براي كاوش قابليت هاي سامانه ي ديداري انسان به كار روند.

به گزارش خبرگزاري برق، الكترونيك و كامپيوتر ايران (الكترونيوز)، پروفسور پيتر مك اوان و ميلان ورما، از مدرسه ي مهندسي الكترونيك و علوم رايانه ي كوئين ماري، در مقاله اي كه در مجله ي Vision Research نوشتند، گزارشي از اولين كاربرد منتشر شده از برنامه ي رايانه اي هوش مصنوعي اي دادند كه از تصاوير ايجاد شده توسط اين برنامه مي توان در آزمايش هاي جستجوي ديداري استفده كرد.

آن ها كشف كردند كه هنگام جستجوي يك هدف در بين تصاوير، ما آن چنان كه پيش از اين اظهار مي شد، دو مكانيزم ويژه در مغز ندريم - يكي براي جستجوهاي آسان و ديگري براي جستجوهاي سخت - ؛ بلكه يك مكانيزم مغزي مجزا وجود دارد كه با سخت تر شدن كار، تنها انجام كامل اين وظيفه را سخت تر تشخيص مي دهد.

اين گروه "الگوريتم ژنتيكي" را توسعه داد، بر اساس مدل ساده اي از تكامل تدريجي، كه مي تواند تعدادي تصوير ديداري توليد كند.سپس اين تصاوير مورد استفاده قرار گرفتند تا كارايي مغز افراد را آزمايش كنند. با استفاده از هوش مصنوعي براي طراحي الگوهاي آزمايش، گروه هر نوع احتمال از پيش تعيين كردن نتايج را از بين برد كه اين امر مي توانست اتفاق بيفتد اگر محققين تصاوير آزمايش را خودشان طراحي كرده بودند.

برنامه ي AI تصويري توليد كرد كه شبكه اي از كاراكترهاي رايانه اي كوچك، دربرگيرنده ي ناحيه ي به چشم زننده ي كوچكي از يك كاراكتر متفاوت بود. پروفسور پيتر مك اوان توضيح مي دهد: "به چشم زنندگي وقتي است كه شما بتوانيد، تقريبا به سرعت، بخش متفاوت تصوير را تشخيص دهيد؛ مثلا، بلوكي از X ها در برابر پس زمينه اي از O ها. اگر بلوكي از حرف L ها در برابر پس زمينه ي Tها باشد، تشخيص آن براي مردم بسيار سخت تر است. اين طور تصور مي شد كه ما دو مكانيزم مغزي متفاوت در برابر اين گونه موارد داريم، اما روش جديد ما نشان مي دهد كه مي توانيم از AI براي ايجاد انواع جديدي از الگوها بهره ببريم و به طور قابل پيش بيني، سطح سختي وظيفه ي "كشف تفاوت" را تنظيم كنيم."

ميلان ورما اضافه كرد: "سامانه ي AI ما تعداد منحصر به فردي از شكل هاي متفاوت را ايجاد مي كند كه از بين تمامي نقاط بين آسان ترين تا دشوارترين شكل، به لحاظ تشخيص تفاوت، حركت مي كند. سپس، وقتي از مردم مي خواهيم به طور واقعي اين كار جستجو را انجام دهند، درمي يابيم كه زمان صرف شده از طرف آن ها براي اين كار، به صورتي كه ما انتظار داريم تغيير مي كند."

هم چنين، اين روش آزمايشي مبتني بر AI جديد مي تواند بر ديگر آزمايش ها در آينده نيز اعمال شود و به داشمندان امكان دهد با روش هاي جديدي تصاوير دل خواه خود را براي آزمايش ها توليد نمايند.

اطلاعات اضافي: تصاوير نمونه

گروهي در دانشگاه رايس مشخص كردند كه نواري از گرافيت به ضخامت تنها 10 اتم مي تواند به عنوان عنصري بنيادي در نوع جديدي از حافظه استفاده شود كه امكان ذخيره سازي حجم زيادي را براي رايانه ها، دستگاه هاي پخش چند رسانه اي قابل حمل، تلفن هاي همراه و دوربين ها فراهم مي كند.

به گزارش خبرگزاري برق، الكترونيك و كامپيوتر ايران (الكترونيوز) و به نقل از ساينس ديلي، در پژوهشي جديد كه بصورت آنلاين در Nature Materials امكان دسترسي به آن وجود دارد، جيمز تور، استاد دانشگاه رايس و يوبااو لي و الكساندر سينيتسكي، پژوهشگران فوق دكترا، قطعه ي حالت جامدي را شرح مي دهند كه از مزاياي ويژگي هاي رسانايي گرافين بهره مي برد. تور گفت كه چنين قطعه اي مزاياي زيادي براي حافظه هاي فلش مدرن امروزي و ساير فن آوري هاي جديد خواهد داشت.

به گفته ي جيمز تور، حافظه ي گرافيني ميزان ذخيره سازي را در آرايه اي دو بعدي با ضريب پنج افزايش خواهد داد و بنابراين هر بيت تنها، مي تواند در مقايسه با مدارات 45 نانومتري در تراشه هاي حافظه ي فلش امروزي كوچكتر از 10 نانومتر ساخته شود. سوئيچ هاي جديد مي توانند مثل تراشه هاي جرياني به جاي سه پايانه توسط دو پايانه كنترل شوند.

به گفته ي جيمز تور، استاد شيمي و نيز استاد مهندسي مكانيك و علم مواد و علوم كامپيوتر دانشگاه رايس، قابليت دو پايانه اي بودن با توجه به اينكه آرايه هاي گرافين مي توانند روي هم انباشته شوند، ساخت حافظه ي سه بعدي را عملي مي كند.

چنين تراشه هايي با توجه به اينكه در اصل قطعه اي مكانيكي هستند، ضمن سالم نگه داشتن داده ها در عمل تواني نيز مصرف نخواهند كرد.

آنچه كه گرافين را از ساير حافظه هاي نسل آينده متمايز مي كند نسبت توان روشن به خاموش است - مقدار الكتريسيته اي كه يك مدار در حالت روشن در مقايسه با حالت خاموش نگه مي دارد. تور گفت: "اين نسبت مقدار بزرگي است: يك ميليون به يك. حافظه ي تغيير فاز، حافظه ي ديگري كه در صنعت مورد توجه است داراي نسبت ده به يك است. اين بدين معني است كه حالت خاموش يك دهم حالت روشن جريان الكتريكي از خود عبور مي دهد."

جريان تمايل دارد كه از يك بار الكتريكي خاموش نشت كند. او ادامه داد: "اين بدين معني است كه در يك شبكه ي 10 در 10، 10 بار خاموش به اندازه اي نشتي دارند كه مانند حالت روشن شوند. با روش ما، يك ميليون بار خاموش نياز است تا مانند حالت روشن شود. اين به ما اين امكان را مي دهد كه آرايه ي بزرگتري بسازيم."

به گفته ي تور، با وجود اينكه حافظه ي گرافيني خود، گرماي بسيار كمي توليد مي كند، اما محدوده ي دمايي وسيعي در آن بي تاثير است، همانطور كه آزمايشي در محدوده ي 75- تا 200 درجه ي سانتيگراد در آن بي تاثير بود. اين امر به حافظه ي گرافيني اين امكان را مي دهد كه در مجاورت پردازنده هاي داغ كار كند. همچنين آزمايش ها نشان مي دهد كه تشعشع نيز در آن بي تاثير است كه اين حافظه را براي كار در محيط هاي نامطلوب مناسب مي كند.

تور گفت كه اين سوئيچ هاي جديد سريع تر از آن هستند كه سيستم هاي آزمايش آزمايشگاه وي بتواند جريان آن ها را اندازه بگيرد. تور افزود: "ما آن را در آزمايشگاه 20000 بار امتحان كرديم بدون اينكه تجزيه شود. عمر آن بسيار طولاني خواهد بود بسيار بيشتر از حافظه ي فلش."

بيش از همه، ماده ي خام آن نيز چيزي غير عادي نيست. گرافين شكلي از كربن است. به مجموعه اي از آن، گرافيت گفته مي شود كه در مغز مداد از آن استفاده مي شود.

به گفته ي تور، اين فن آوري توجه جدي صنعت را به خود جلب كرده است. تور در حال كار بر روي روش هاي توليد انبوه است. وي گفت اين امكان وجود دارد كه لايه اي از گرافين روي سيليكون يا زير لايه اي ديگر توسط رسوب سازي شيميايي با بخار رسوب داده شود. او افزود: "گرافين نوعا سخت تر از آن است كه بتوان بر روي توليد تجاري آن فكر كرد اما اين كار توسط رسوب سازي ميسر است. شبيه چنين فرآيندي مي تواند براي گسترش اين نوع گرافين در جاي خودش استفاده شود."

شركت IBM و پژوهشگران دانشگاهي قصد دارند توانايي هاي مغز انسان را براي احساس، ادراك، عمل، كنش و شناخت، شبيه سازي كنند و با مصرف توان پايين و اندازه ي فشرده ي آن رقابت كنند.

به گزارش خبرگزاري برق، الكترونيك و كامپيوتر ايران (الكترونيوز) و به نقل از الكترونيكس ويكلي، شركت IBM اعلام كرد: "در نهايت، اين گروه اميدوار است با مصرف توان پايين و اندازه ي كوچك مغز با استفاده از قطعات مقياس نانو براي سيناپس ها و نورون ها رقابت كند."

مشاركت كنندگان در مرحله ي اول سيستم هاي DARPA (آژانس پروژه هاي تحقيقاتي پيشرفته ي دفاعي) براي آغاز به كار الكترونيك پلاستيك سازگار با سيستم عصبي، از ارتش آمريكا مبلغ 4.9 ميليون دلار دريافت مي كنند.

طرح پيشنهادي IBM، C2S2، خلاصه اي از نه ماه تحقيق با استفاده از موضوعاتي مثل سيناپترونيك، علم مواد،‌ مدارات عصبي شكل،‌ شبيه سازي هاي ابركامپيوتري و محيط هاي مجازي است.

شركت IBM گفت: "تحقيق اوليه روي شرح قطعات نانومقياس سيناپس شكل با توان پايين و روي آشكار كردن ميكرومدارهاي اصلي مغز متمركز خواهد شد. هدف بلند مدت C2S2، ارائه ي كامپيوترهاي هوشمند فشرده است كه به هوش پستانداران نزديك است."

گروه IBM توسط دكتر دارمندرا مودها، مدير بخش محاسبات هوشمند، رهبري مي شود. دانشگاه هاي مشاركت كننده شامل استنفورد، ويسكونسين مديسون، كرنل، كلمبيا و كاليفرنيا مرسد مي شود.

شركت IBM گفت: "اخيرا گروه محاسبات هوشمند IBM شبيه سازي نزديك به بلادرنگي در نانومقياس از مغز يك پستاندار كوچك با استفاده از الگوريتم هاي محاسبات هوشمند و با استفاده از قدرت ابركامپيوتر بلوژن شركت IBM ارائه كرد. با توانايي اين شبيه سازي، پژوهشگران حين كار روي كشف مدارات محاسباتي بزرگ و كوچك هسته ي مغز، فرضيه هاي رياضي گوناگوني از عملكرد و ساختار مغز را تجربه مي كنند."

به گفته ي IBM، تحقيق هوش مصنوعي گذشته، روي جنبه هاي فردي مهندسي ماشين هاي هوشمند متمركز شده بود. شركت IBM افزود: "محاسبات هوشمند در جديدترين كشف اين تحقيق، به منظور مهندسي ماشين هاي هوشمند كل نگر است كه تمام اجزاي آن بطور منظم به هم متصل شده اند."

گروهى از محققان دانشگاه بالئاريک ايسلندز (UIB) يک الگوى رايانه اى توسعه داده اند که امکان توليد چهره هايى را فراهم مى سازد که براى اولين بار، احساسات و حالات را بر اساس ويژگى هاى شخصيتى نمايش مى دهند.

به گزارش خبرگزاري برق، الكترونيك و كامپيوتر ايران (الكترونيوز) و به نقل از ساينس ديلي، ديانا آرلانو، يکى از نويسندگان اين تحقيق از واحد تصوير و گرافيک رايانه اى و هوش مصنوعى UIB، گفت: "هدف اين کار، طراحى الگويى بوده است که حالات فرد را آشکار ساخته و آن ها را روى يک چهره ى مجازى نمايش دهد. ما در فضاى سه بعدى، شخصيت، احساسات و حالات را يکپارچه کرده ايم که پيش از اين به طور جداگانه به هم مرتبط شده بودند."

اين محققين خاطرنشان کردند که احساسات (مانند ترس، لذت يا تعجب) تقريبا تغييرات حالات آنى مى باشند، برخلاف حالت هاى احساسى (مانند بى حوصلگى يا نگرانى) که مدت پايدارى بيشترى دارند، يا شخصيت که به طور معمول در تمام طول زندگى فرد ادامه مى يابد. اين طراحان از نظريه هاى آلبرت مهرابيان براى ترسيم اين الگو پيروى کرده اند، که مبتنى بر پنج ويژگى شخصيتى مطرح شده توسط اين روان شناس امريکايى است:اكستراورژن، عصبيت، اوپننس، وجدان گرايي، و دلپذيريت.

آرلانو بيان کرد: "حتى شخصيت مى تواند به طور پيش فرض، يک حالت احساسى در نظر گرفته شود". بنابراين يک شخصيت درون گرا و عصبى در ارتباط با حالت احساسى نگرانى مى باشد. نکاتى از چهره که اين احساسات را مشخص مى کنند مى توانند به صورت رياضى تعيين شوند، و الگوريتم هاى توسعه داده شده توسط کارشناسان رايانه مى توانند در کسب سريع و آسان حالت هاى چهره ى مختلف مورد استفاده قرار گيرند. اين سامانه، که از استاندارد رمزگذارى ويدئويى MPEG-4 براى ايجاد تصاوير استفاده مى کند، نمايش احساسات پايه اى (عصبانيت، تنفر، ترس، لذت، ناراحتى، تعجب) و وضعيت هاى متوسط را ممکن مى سازد.

نتايج اين روش به طور بي طرفانه و بدون اعمال نظر شخصي (از طريق يك تشخيص دهنده ي خودكار كه 82 درصد از حالت هاي توليد شده را تشخيص داد) و به طور سليقه اي، از طريق نظرسنجي انجام شده در بين گروه 75 نفره اي از دانشجويان دانشگاه مورد ارزيابي قرار گرفت. دانشجويان 86 درصد از احساسات و 73 درصد از حالت هاي احساسي نشان داده شده روي رايانه را با موفقيت تشخيص دادند.

محققين دريافتند كه برخي از احساسات، مانند ترس و تعجب، به آساني قابل تفكيك نيستند و نياز به مضامين اضافي براي تمايز دادن بين آن ها مي باشد.اين گروه هم اكنون در حال كار بر روي اين خط مي باشد و يك قصه گوي مجازي درست كرده است كه با استفاده از صورت خود به منظور نمايش احساسات توليد شده توسط داستان، موجب پرمايه تر شدن داستان سرايي مي شود.
آرلانو همچنين متذکر شد که نمايش احساسات نه تنها به حالت چهره، بلکه به وجود عوامل مختلف ديگرى مانند ژست، صدا يا حرکات سر نيز بستگى دارد که به تحليل درست يک احساس کمک مى کند چرا که شخصيت، اثر واضحى بر آن ها دارد.

محققين باور دارند که اين الگو مى تواند به محيط هاى آموزشى (آموزگاران و ارائه دهندگان مجازي با ويژگي هاي شخصيتي) و شخصيت هاى بازى ويدئويى يا داستان هاى تعاملى که موتور احساسى خود را دارند، اعمال شود. اين محقق در نهايت گفت: "گام بعدى ما کنار گذاشتن استاندارد MPEG-4 و تمرکز بر روى يک شبکه ى عام کيفيت بالا مى باشد که شامل چين و چروک ها و چشم، پلک و حرکات سر خواهد بود و در کنار آن صدا را نيز ترکيب خواهد کرد."

اين تحقيق در آخرين نسخه ى مجله ى Computer Animation and Virtual Worlds منتشر شده است.

اطلاعات اضافي: مشاهده ي اصل مقاله

فرض كنيد شما يك كاراگاه پليس هستيد كه سعي داريد مظنوني با مشخصات يك پالتو باراني، شلوار گشاد و يك كلاه بيسبال پايين كشيده شده را مشخص كنيد. يا تصور كنيد مجري صنعت مد هستيد كه مي خواهيد با استفاده از لباس هاي مجازي بازاريابي نماييد كه در آن مشتريان مي توانند تمام اشكال و اندازه ها را به صورت آنلاين و پيش از خريد پرو كنند. اولين مانع پيش رو در اين كار و ديگر موارد، ايجاد يك شكل سه بعدي و واقعي از بدن مي باشد - به خصوص وقتي كه اين پيكر با لباس پوشيده يا محو و ناپيدا باشد.

مايكل بلك، استاد علوم رايانه دانشگاه برون، گفت: "اگر شما فردي را ببينيد كه لباس پوشيده است، آيا رايانه مي تواند تشخيص دهد كه بخش هاي زير آن شبيه چيست؟"

به گزارش خبرگزاري برق، الكترونيك و كامپيوتر ايران (الكترونيوز)، بلك و الكساندرو بالان، دانشجوي ارشد، باور دارند كه به راه حل اين موضوع دست يافته اند. اين محققين يك برنامه ي رايانه اي ايجاد كرده اند كه مي تواند به طور دقيق، شكل بدن انسان را از تصاوير ديجيتالي يا ويدئو ترسيم كند. اين امر پيشرفتي در فن آوري اسكن بدن محصوب مي شود چرا كه در فن آوري معمول امروزي نياز است كه افراد بدون لباس باشند تا بتوان يك مدل سه بعدي از بدن را ايجاد نمود.

با استفاده از اين مدل سه بعدي جديد شكل بدن، دانشمندان مي توانند جنسيت فرد را مشخص كرده و اندازه ي دور كمر، اندازه قفسه ي سينه، قد، وزن و ديگر وي‍ژ‍گي هاي شخص را محاسبه نمايند.

بلك و بالان يافته هاي خود را براي اولين بار در ماه جاري در كنفرانس اروپائي Computer Vision در مارسيلز، فرانسه ارائه دادند. اين مقاله يكي از حدود 5 درصد از مقالات ثبت شده براي ارائه ي شفاهي مي باشد.

يك نمونه از شبيه سازي اين فن آوري جديد در لينك زير قابل مشاهده است (http://www.cs.brown.edu/~alb/scapeClothing/).

كاربردهاي بالقوه ي آن بسيار وسيع مي باشد. نتايج تقيقات بلك و بالان، علاوه بر مشائل قانوني و مد مي تواند صنعت فيلم را نيز منتفع سازد. در حال حاضر، بازيگران بايد لباس هاي سفت و سختي پوشيده با نشانگرهاي بازتابنده اي بپوشند تا تصوير حركت آن ها گرفته شود. اين روش جديد مي تواند هم شكل و هم حركت بازيگران را بگيرد و در عين حال نيازي به نشانگرها و لباس ها نباشد.

در پزشكي ورزشي، پزشكان قادر خواهند بود از مدل هاي دقيق و رايانه اي شده ي بدن ورزشكاران جهت تشخيص بهتر ميزان استعداد فرد براي مصدوم شدن استفاده كنند. اين امر در دنياي بازي به معناي نسل بعدي فن آوري تعاملي مي باشد. به جاي بازي كردن از طريق يك شخصيت، يك دوربين مي تواند كاربر را دنبال و نمونه ي سه بعدي از بدن فرد را ايجاد كرده و كاربر را وارد بازي ويديوئي نمايد.

دانشگاه برون دو ثبت اختراع موقت براي تحت پوشش قرار دادن اين تحقيق و كاربردهاي تجاري آن انجام داده است.

ديدگاه كليدي اين موضوع براي بلك و بالان وقتي ايجاد شد كه آن ها فهميدند مي توانند نشانه هايي در مورد شكل فرد، حتي با لباس، استنباط كنند. آن ها يك مدل بدن رايانه اي شده از 2400 اسكن ليزري با جزئيات از مردان وزنان داراي پوشش حداقلي ايجاد كردند. آن ها دريافتند كه با تركيب اطلاعات بدست آمده از يك فرد در حالت هاي مختلف، رايانه مي تواند جنسيت فرد و شكل سه بعدي بدن وي را بدست آورد.

بلك گفت: "در حالي كه من حركت مي كنم، لباس هاي من در قسمت هاي مختلف بدنم شل يا سفت مي شوند. هر وضعيتي فشارهاي متفاوتي را روي شكل بدن زيرين ايجاد مي كند، بنابراين وقتي كه وضعيت بدن يك فرد تغيير مي كند، شكل واقعي او يكسان باقي مي ماند. با تجزيه و تحليل بدن در وضعيت هاي مختلف مي توانيم شكل واقعي فرد را بهتر حدس بزنيم."

اين روش به شكل تهاجمي عمل نمي كند؛ به اين معنا كه از اشعه هاي ايكس استفاده نمي كند، همچنين چيزي وراي لباس را مشاهده نمي كند. اين نرم افزار يك حدس هوشمندانه در مورد شكل دقيق بدن فرد مي زند.

اين تحقيق با سرمايه گذاري دفتر Naval Research، شركتRhode Island Economic Development ، و شركت اينتل انجام گشت.

افرادي كه دوست دارند سن خود را به صورت يك راز نگاه دارند، قطعا نمي خواهند نزديك رايانه اي شوند كه اين برنامه روي آن در حال اجرا مي باشد.

به گزارش خبرگزاري برق، الكترونيك و كامپيوتر ايران (الكترونيوز) و به نقل از ساينس ديلي، اين برنامه ي رايانه اي كه در دانشگاه ايلي نويز توسعه داده شده است مي تواند به طور منصفانه و دقيقي سن فرد را تخمين بزند منتها بر خلاف حدس زنندگان سن در كارناوال ها، كه مي توانند بدن فرد را ببينند، اين نرم افزار تنها با بررسي صورت فرد كار مي كند.

توماس اس. هوآنگ، استاد برجسته ي مهندسي برق و كامپيوتر اين دانشگاه، گفت: "نرم افزار تخمين سن در كاربردهايي كه شما نيازي به تعيين هويت دقيق فرد، مثلا يك كارمند دولت، نداريد، اما مي خواهيد سن آن ها را بدانيد، مفيد مي باشد."

به گفته ي هوآنگ، براي مثال، الگوريتم هاي تشخيص سن مي تواند از ورود افراد كم سن و سال به مشروب فروشي ها، خريد محصولات دخاني از ماشين هاي خودفروش توسط افراد كوچك، و دسترسي كودكان به وب سايت هاي بزرگسالان جلوگيري نمايد.

تخمين سن يك فرد حتي براي رايانه كار آساني نيست. بخشي از آن به اين دليل است كه فرايند تشخيص سن تنها با توجه به ژنتيك فرد مشخص نمي شود بلكه اين امر به عوامل ديگري مانند سلامت، مكان و شرايط زندگي نيز بستگي دارد.

هوآنگ گفت: "صورت انسان ها به واقع حجم زيادي از اطلاعات را حمل مي كنند و نشانه هاي تصويري مهمي را براي تخمين سن در اختيار قرار مي دهند. صفات مرتبط با صورت مانند قيافه، جنسيت و تيره ي نژادي نقش حياتي را در تحليل تصويري ما بازي مي كنند."

نرم افزار تخمين سن اين محققين متشكل از سه واحد - آشكارسازي تصوير، يادگيري تكثير تمايزي، و پس رفت خطي چندگانه- مي باشد و با استفاده از ديتابيسي متشكل از 1600 تصوير صورت تحت آموزش قرار گرفت.

اين نرم افزار مي تواند سن هايي را بين 1 تا 93 سال تخمين بزند. محدوده ي دقت نرم افزار از حدود 50 درصد در هنگام تخمين سن در بازه ي 5 ساله تا بيش از 80 درصد در هنگام تخمين سن در بازه ي 10 ساله تغيير مي كند. اين دقت مي تواند با آموزش ديتابيس وسيع تري به نرم افزار بهبود يابد.

علاوه بر انجام وضايفي مانند كنترل امنيتي و نظارتي، اين نرم افزار مي تواند در مديريت الكترونيك روابط مشتري نيز مورد استفاده قرار گيرد. براي مثال، يك دوربين با عكس برداري از مشتريان مي توانند داده هاي آماري را جمع آوري نمايد مثلا اينكه چه تعداد از مردان و زنان بزرگسال همبرگر مي خرند يا چند درصد از افراد نوجوان نوع خاصي از نوشيدني را خريداري مي كنند و يا بر اساس جنسيت و سن فرد، فروشگاه نوع خاصي از تبليغات را پخش نمايد.

هوآنگ در اين مورد گفت: "تمام اين كارها مي تواند بدون تجاوز به حريم شخصي كسي انجام شود. نرم افزار ما هويت هيچ كسي را مشخص نمي كند و فقط سن آن ها را تخمين مي زند."

سرمايه گذاري اين پروژه توسط بنياد ملي علوم امريكا و Intelligence Advanced Research Projects Activity صورت گرفت. اين محققين يافته هاي خود را در دو مجله ي IEEE Transactions on Multimedia و IEEE Transactions on Image Processing در سال 2008 منتشر كردند.

انسان ها تمایل ذاتی به کشف ترتیب موجود در مجموعه ای از اطلاعات دارند و ثابت شده است که ایجاد چنین مهارتی در رایانه ها بسیار دشوار می باشد. رایانه ها در مواجهه با مجموعه ی بزرگی از داده ها نمی دانند از کجا باید آغاز نمایند مگر آن که برای دنبال کردن ساختار معینی، مانند یک سلسله مراتب خاص، ترتیب خطی یا دسته ای از خوشه ها برنامه ریزی شده باشند.

به گزارش خبرگزاری برق، الکترونیک و کامپیوتر ایران (الکترونیوز) و به نقل از ساینس دیلی، هم اکنون، طی پیشرفتی که می تواند شاخه ی هوش مصنوعی را تحت تاثیر قرار دهد، مدل جدیدی در دانشگاه MIT توسعه داده شده است که می تواند به رایانه ها کمک نماید تا الگوها را مشابه همان روشی که انسان ها انجام می دهند، تشخیص دهند. این مدل، که پیش از این در همین ماه در Proceedings of the National Academy of Science گزارش داده شده بود، می تواند مجموعه ای از داده ها را تحلیل و کشف کند که کدام نوع از ساختار سازمانی به بهترین شکل با آن مطابقت دارد.

جوش تننبائوم، استاد مغز و علوم شناختی در MIT و نویسنده ی اصلی مقاله، گفت: "به جای جستجو برای نوع خاصی از ساختار، ما الگوریتم گسترده تری ارائه کرده ایم که قادر به جستجوی تمام این ساختارها و مقایسه ی آن ها با یکدیگر می باشد."

این مدل می تواند در شاخه های مختلفی به دانشمندان کمک کند تا حجم وسیعی از داده ها را تجزیه و تحلیل نمایند و همچنین می تواند این موضوع را روشن سازد که مغز انسان چگونه الگوها را کشف می کند.

الگوریتم رایانه ای مربوطه توسط چارلز کمپ - که اخیرا مدرک دکترای خود را از MIT دریافت کرده و هم اکنون در دانشگاه کارنجی ملون استادیار می باشد - با همکاری تننبائوم توسعه داده شده است.

این مدل مجموعه ای ازساختارهای داده ای ممکن را مانند درختی، خطی، حلقه ای، سلسله مراتب کنترلی، خوشه ای و غیره را در نظر می گیرد و مناسب ترین ساختار ممکن از هر نوع را برای مجموعه داده ی داده شده پیدا می کند و سپس نوع ساختاری را که به بهترین نحو داده ها را نشان می دهد برمی گزیند.

انسان ها، اغلب به شکل ناخودآگاه، همین کار را در زندگی روزانه انجام می دهند. تعدادی از مسائل مهم علمی از روی مهارت انسان در کشف الگوهای موجود در داده ها نتیجه گرفته شده اند، برای مثال توسعه ی جدول تناوبی عناصر شیمیایی یا سازمان دهی گونه های بیولوژیکی درون یک دسته بندی با ساختار درختی.

کودکان این توانایی سازمان دهی داده ها را در سنین پایین از خود نشان می دهند، زمانی که یاد می گیرند شبکه های اجتماعی می توانند در قالب گروه هایی سازمان دهی شوند، و این که کلمه ها می توانند در دسته های دارای هم پوشانی قرار بگیرند ( برای مثال، سگ، پستاندار، حیوان).

تننبائوم در این باره افزود: "ما در گرفتن داده ها، ایجاد نظریه ها، و آزمایش این نظریه ها با آزمایش مانند کودکان فکر می کنیم. آن ها مانند دانشمندانی کوچک هستند. تاکنون هیچ مدل رایانه ای خوبی برای این که کودکان چگونه می توانند مانند دانشمندان، ساختار کلی و اساسی مجموعه ای از داده ها را دریابند، وجود نداشت."

شرکت شیمافوجی ژاپن کوچک ترین کامپیوتر جهان را با نام «Space Cube» توسعه داد. ابعاد این کامپیوتر کوچک مکعبی شکل، 2 اینچ در 2 اینچ یعنی تقریباً به اندازه ی یک تاس بزرگ می باشد. این کامپیوتر برای استفاده در فضا طراحی شده و وظیفه اش، کنترل دستگاه های الکترونیکی گوناگون و مدیریت یک «شبکه ی کامپیوتری بین ستاره ای» می باشد.

به گزارش خبرگزاری برق، الکترونیک و کامپیوتر ایران (الکترونیوز) و به نقل از فیزورگ، در حالی که این کامپیوتر به طور طبیعی تنها در ژاپن در دسترس است، یک وب سایت بریتانیایی الاصل به نام PC Pro به نمونه ای از این محصول جدید دسترسی پیدا کرده و جزئیات جالبی را در مورد آن فاش کرده است. قالب فلزی Space Cube بسیار محکم بوده طوری که آن را قادر می سازد در صورت تصادف با اجرام فضایی استحکام خود را حفظ کند. همان طور که انتظار می رود این کامپیوتر توان مصرفی پایینی دارد و فقط 5 وات توان مصرف می کند.

داخل این کامپیوتر کوچک، یک CPU با سرعت حداکثر 300 مگاهرتز، و یک حافظه ی موقت 16 مگابایتی on-board وجود دارد. هر چند این اعداد از نظر استانداردهای امروزی پایین به نظر می رسند ولی برای کامپیوتری با این ابعاد قابل تحسین است. سیستم عامل این کامپیوتر لینوکس است که توسط یک کارت Compact Flash، که درون شیاری در ضلع جانبی کامپیوتر قرار می گیرد، کار می کند. هارد این کامپیوتر، 64 مگابایت SDRAM بوده و دارای پورت های LAN، USB، و اِترنت می باشد. همچنین این کامپیوتر دارای یک اتصال دهنده ی مانیتوری VGA بوده و حتی می توان به آن، اسپیکر و هدفون نیز وصل کرد.

Space Cube علاوه بر ویژگی های معمولی هر کامپیوتر، دارای ویژگی های منحصر به فردی است. این کامپیوتر مجهز به پورت SpaceWire می باشد که یک سوکت بسیار نازک است که به عنوان یک واسط انجام وظیفه می کند و توسط NASA، ESA، و JAXA، به ترتیب آژانس های فضایی امریکا، اروپا و ژاپن به کار برده می شود. وقتی که Space Cube به فضا فرستاده می شود، می تواند با سیستم های هر آژانس فضایی ارتباط برقرار کند و این در حالی است که SpaceWire مانند یک واسط معمولی عمل کرده و برای اتصال دستگاه های مختلف به یکدیگر به کار می رود.

سایت PC Pro دریافت که Space Cube از برخی جهات آنچنان که باید و شاید، دارای ویژگی های اساسی و جدی نیست. برای مثال آن ها دریافتند هنگامی که کلمه ی «xeye» در سطر دستور نوشته می شود، چندین جفت چشم چرخان به دنبال مکان نما و در سرتاسر صفحه نمایش ظاهر می شوند.

هر چند Space Cube در حال حاضر در خارج ار ژاپن در دسترس نیست، یک شرکت اسکاتلندی به نام Star Dundee در نظر دارد فروش آن را بعد از ارتقا دادن آغاز کند. شرکت Star Dundee، متشکل از گروه پژوهشی سیستم های فضایی دانشگاه داندی اسکاتلند، از کاربران و توسعه دهندگان فن آوری SpaceWire پشتیبانی می کند. با فروش این کامپیوتر قیمت آن حدود 2750 دلار خواهد بود. به عقیده ی PC Pro، این کامپیوتر جدید احتمالاً برای سازمان ها و مراکز رباتیک و موشک ابزار کاملاً سودمندی خواهد بود.

پژوهشگران دانشگاه پلی تکنیک کاتالونیا (UPC) و دانشگاه لُواینا (UCL) بلژیک، روش جدیدی ابداع کرده اند که با استفاده از دو دوربین فیلم برداری حرکت بدن انسان را ضبط می کند. طبق گزارش چاپ شده در ژورنال «Multimedia Tools & Applications» این روش امکان تشخیص حرکات بدن انسان و نمایش آن ها را به صورت سه بعدی بر روی کامپیوتر فراهم می کند.

به گزارش خبرگزاری برق، الکترونیک و کامپیوتر ایران (الکترونیوز) و به نقل از ساینس دیلی، این روش می تواند برای توسعه ی بازی های کامپیوتری تعاملی (بازی هایی که نوع انجام بازی بستگی به حرکات و ژست های انسان دارد و در آن ها ژست های بدن با حرکات دست ها و پاها تعریف می شوند) به کار رود. از آن جا که برای ضبط حرکات بدن نیازی به پوشیدن لباس ها یا گیرنده های خاص نیست و با استفاده از یک دوربین فیلم برداری ساده می توان این کار را انجام داد، مهندس پدرو کورِآ از آزمایشگاه Telecommunications & Teledetection Laboratory دانشگاه UCL در گفتگویی با SINC اظهار داشت که همراه با پروفسور فران مارکوز از دانشگاه UPC، الگوریتم هایی را توسعه داده اند که از پس مشکلات تشخیص ژست های انسان بر می آید.

اطلاعات کسب شده از فیلم ضبط شده ی حرکات بدن انسان، توسط الگوریتمی که پدرو و دیگر پژوهشگران توسعه داده اند تجزیه و تحلیل می شود تا حرکات نقاط اصلی بدن یعنی سر، دست ها و پاها شناسایی شوند. الگوریتم استخراج شده از نقاط اصلی بدن، از یک مفهوم ریاضی به نام فاصله ی ژئودزیک (کوتاه ترین فاصله ی ممکن بین دو نقطه) استفاده می کند تا محاسبات مربوط به دست ها و پاها را انجام دهد. کورِآ تصریح کرد: "به عبارت دیگر، با استفاده از این الگوریتم مشخص می گردد که کدام نقاط داخلی بدن در دورترین جای ممکن از مرکز ثقل بدن قرار دارد."

زمانی که تصاویر دست ها و پاها به دست آمدند، شکل کلی بدن انسان بار دیگر تجزیه و تحلیل می شود تا اسکلت بدن، که کمک می کند به هر عضو بدن یک برچسب اختصاص داده شود، ساخته شود. پنج برچسب ممکن عبارتند از سر، دست چپ، دست راست، پای چپ و پای راست. بعد از این که این اعضا شناسایی شدند، با نقطه های رنگی نشان داده می شوند تا تشکیل یک تصویر دو بعدی بدهند. این کار، کاربر را قادر می سازد تا نتایج را به طور بصری تجزیه و تحلیل کند.

برای این که اطلاعات کسب شده ی فوق به صورت سه بعدی دریافت شود، فقط کافی است گام های ذکر شده را با یک دوربین اضافی انجام داد. بنابراین، مثلث بندی برچسب هایی که در نماهای دو بعدی و سه بعدی استخراج شده اند این امکان را به وجود می آورد که نقاط اصلی بدن را در یک فضای سه بعدی دریافت نمود. نمای جلو (دو بعدی) اطلاعات اعضای اصلی بدن را در موقعیت های افقی و عمودی، و نمای پهلو (سه بعدی) اطلاعات عمق آن ها را فراهم می کند.

پیچیدگی کم سیستم این اجازه را می دهد که بتوان آن را در هر کامپیوتر شخصی با گستره ی خطای بین 4 تا 9 درصد و وابسته به شرایط و کیفیت تقسیم سازی انجام شده، در شرایط واقعی به کار برد. کورِآ توضیح داد: "کاربردهای این روش در زمینه هایی است که نیاز به برقراری تعامل بین حرکت و کامپیوتر می باشد. یعنی از کاربردهایی مانند حرکت پنجره ها و متن با حرکات دست در یک سیستم عامل گرفته تا بازی های کامپیوتری آیروبیک و خیلی های دیگر." این پژوهش همچنین با مشارکت یک شرکت بلژیکی انجام گرفته است. این شرکت در زمینه ی تولید بازی های کامپیوتری با اندازه ی واقعی که برای مثال در شهربازی ها و موزه ها استفاده می شوند، فعالیت می کند.

شرکت سینوپسیس هسته های قابل ترکیب ریزپردازنده های تعبیه شده ی 405 PowerPC و 460 PowerPC متعلق به شرکت IBM را توسعه داده است. این کار به عنوان بخشی از برنامه ی DesignWare Star IP انجام گرفته است. گفتنی است PowerPC (Performance Optimization With Enhanced RISC Personal Computer)، ریزپردازنده ای است که با کم شدن تعداد دستورالعمل ها در آن، سرعت اجرا و کارآیی ریزپردازنده افزایش یافته است.

به گزارش خبرگزاری برق، الکترونیک و کامپیوتر ایران (الکترونیوز) و به نقل از ای دی اِی دیزاین لاین، S460 PowerPC، یک هسته ی پردازنده ی تعبیه شده ی 32 بیتی، پرکارامد و کم توان است و برای این بهینه شده است تا از پس نیازهای امروزه ی مربوط به انرژی و کارآیی وسایل الکترونیکی مصرف کننده ها، ارتباطات، و کاربردهای ذخیره سازی بربیاید. S460 PowerPC به طراحان اجازه می دهد تا حجم های درجه ی یک و دوی حافظه ی کَش، و باس محلی (باس متصل کننده ی پردازنده به حافظه) پردازنده ی چند هسته ای را که برای بهینه کردن طرح هایشان لازم است، انتخاب کنند. علاوه بر این، S460 PowerPC از واحد اختیاری floating point (یک واحد پردازش که محاسبات ریاضی سطح بالا را انجام می دهد) پشتیبانی می کند.

S405 PowerPC، یک هسته ی پردازنده ی تعبیه شده ی 32 بیتی، کم توان، و با کارآیی متوسط است و دارای ویژگی های طراحی ویژه ای است که این پردازنده را راه حلی ایده آل برای کاربردهای ضروری مصرف کننده، ذخیره سازی، و کاربردهای سیم دار و بی سیم می سازد. S405 PowerPC از حجم درجه یک حافظه ی کَش که به وسیله ی کاربر تعریف می شود، پشتیبانی می کند. این حافظه ی کَش به طراحان SoC کمک می کند تا کارآیی را برای هماهنگ ساختن با نیازهای کاربردی بهینه کنند.

هسته های پردازنده ی جدید، نیازی به ریخته گری ندارند و توسط ابزارهای وسیع طراحی شرکت سینوپسیس پشتیبانی می شوند. این هسته های جدید با همکاری نزدیک تیم های شرکت IBM، بخش خدمات حرفه ای شرکت سینوپسیس، و DesignWare IP توسعه داده شده است. پردازنده های S405 PowerPC و S460 PowerPC به عنوان مدل های شبیه سازی و زمان سنجی هسته های قابل ترکیب RTL (Register Transfer Level) عرضه می شوند. همچنین دستگاه های جانبی قابل ترکیب CoreConnect شرکت IBM برای دارندگان هسته های PowerPC در دسترس است.

عرضه ی هسته های PowerPC شرکت سینوپسیس، اهداف سازمان انرژی را پشتیبانی می کند. سازمان انرژی (Power.org) یک سازمان عمومی است که ساختارهای انرژی و فن آوری های پشتیبان آن ها را توسعه و ارتقا می دهد. سینوپسیس یکی از اعضای مؤسس سازمان انرژی است.

در دسترس بودن

نمایش طرح های مربوط به پردازنده های S405 PowerPC و S460 PowerPC، شامل مدل های شبیه سازی و زمان سنجی، محیط بررسی و تحقیق، و اسناد کامل هم اکنون بدون هیچ گونه هزینه ی اضافی برای مشتریان کتابخانه ی DesignWare در دسترس است. با پرداخت شهریه ی اضافی توسط کاربران کتابخانه ی DesignWare، آن ها اجازه ی مشاهده ی طرح هسته های پردازنده ها، شامل طرح کامل و قابل ترکیب RTL را از طرف IBM یا سینوپسیس خواهند داشت.

اطلاعات اضافی

قوی ترین کامپیوتر اروپا از نظر اجرای ویندوز، در دانشگاه Umea سوئد مستقر شده است. این کامپیوتر که شامل ریزپردازنده های IBM Power، پردازنده های اینتل و Cell Broadband Engines می باشد، 3000 برابر سریع تر از یک لپ تاپ معمولی است. انتظار می رود این کامپیوتر که حول و حوش 46 تریلیون محاسبه در ثانیه را انجام می دهد، در میان 50 کامپیوتر سریع جهان قرار گیرد.

به گزارش خبرگزاری برق، الکترونیک و کامپیوتر ایران (الکترونیوز) و به نقل از فیزورگ، این کامپیوتر در مرکز HPC2N سوئد قرار دارد و همانند تحقیقات عملی، به عنوان یک کامپیوتر پایه استفاده خواهد شد. این کامپیوتر همچنین با دو سیستم عامل ویندوز و لینوکس کار می کند و به کامپیوتر دارای دو راه انداز معروف است.

پروفسور بو کاگستروم از دانشگاه Umea و رئیس مرکز HPC2N گفت: "این سیستم جدید برای کاربران جدید و همچنین زمینه های کاربردی نوین، ابرمحاسبات را به ارمغان می آورد. این اولین ابرکامپیوتر در سوئد است که با دو سیستم عامل ویندوز و لینوکس کار می کند. این که چه نتایج جدیدی از ترکیب و استفاده از سیستم عامل ها و سخت افزارهای مختلف می تواند به دست آید، بسیار جالب توجه خواهد بود."

مرکز HPC2N، با مشارکت دانشگاه ها و مؤسسه های پژوهشی تشکیل شده و در شمال سوئد و داخل دانشگاه Umea واقع شده است.

این سیستم، نسبت به سایر ابرکامپیوترها که مجموعه ای از پردازنده های در سبک کامپیوترهای شخصی را به هم اتصال می دهند، نیاز به برق کمتری برای کار کردن و خنک شدن دارد.

دیو جورسیک، نایب رئیس بخش فروش ابرکامپیوتر شرکت IBM، گفت: " IBMدر حال توسعه ی تمام بسته های ابرکامپیوتری جدید است تا طرح هایی را که بازده انرژی بالایی دارند، وارد صنایع جدید کند. با همکاری شرکت های اینتل و مایکروسافت، ما می توانیم راه حل های خوبی را ایجاد کنیم تا نیازهای رو به رشد پژوهشگران، از جمله دانشمندان سوئدی، مورد بررسی قرار گیرند."

به گفته ی پژوهشگران، کامپیوتری که تحت آموزش قرار گرفته است، قادر است ذهن اشخاص را بخواند. وقتی که مردم درباره ی لغات خاصی فکر می کنند، ذهن آن ها در جستجوی یافتن تصاویر به خصوصی برای این لغات است و این کامپیوتر قادر است این تصاویر را بخواند.

به گزارش خبرگزاری برق، الکترونیک و کامپیوتر ایران (الکترونیوز) و به نقل از دیزاین لاین، پژوهشگران امیدوارند مطالعه ی آن ها که در ژورنال ساینس به چاپ رسیده است، منجر شود به درک بهتری از این که مغز انسان چگونه و کجا اطلاعات را ذخیره می کند.

تام میچل، سرپرست پژوهشگران در این مطالعه و عضو دپارتمان فراگیری ماشین دانشگاه کارنگی ملون پتزبورگ، گفت این کشف ممکن است منجر به دستیابی به درمان های بهتری برای اختلال های زبانی و ناتوانی های یادگیری شود.

وی در یک مصاحبه ی تلفنی اظهار داشت: "پرسشی که ما در تلاش برای پاسخ به آن هستیم این است که مردم قرن ها به این موضوع فکر می کرده اند که چگونه مغز، علم و دانش را سازمان دهی می کند. تنها 10 یا 15 سال است که ما توانسته ایم درباره ی این پرسش مطالعه کنیم."

تیم میچل در مطالعه ی خود از MRI کاربردی استفاده کردند. آن ها با در دست داشتن 9 دانشجوی داوطلب که در مورد 58 لغت مختلف فکر می کردند و کامپیوتر تصاویر مربوط به فعالیت مغز آن ها را ثبت می کرد، کامپیوتر را تنظیم کردند.

میچل بیان کرد: "ما به این افراد دستورالعمل می دهیم و به آن ها می گوییم که ما به شما لغاتی را نشان خواهیم داد و از شما می خواهیم که وقتی این لغات را می بینید، درباره ی ویژگی های آن ها فکر کنید."

تیم میچل تصاویر ذهن همه ی 9 دانشجویی را که درباره ی 58 لغت مختلف فکر کرده بودند، ثبت کردند تا برای هر لغت یک تصویر میانگین ایجاد کنند. میچل در ادامه گفت: "اگر من تصاویر مربوط به دو لغت را به شما نشان دهم، نکته ی اصلی که توجه شما را به خود جلب می کند شباهت بسیار دو تصویر به یکدیگر است. اگر شما برای لحظاتی به این دو تصویر نگاه کنید تفاوت های بسیار ریزی را مشاهده خواهید کرد."

میچل افزود: "برنامه ریزی ما این است که متوسط فعالیت مغز را از بین تمام لغاتی که هر کس به آن فکر کرده است، محاسبه کنیم. با این کار، هنگامی که شخصی درباره ی لغتی فکر می کند، یک تصویر میانگین به دست می آید و ما آن تصویر میانگین را از بین تمام تصاویر حذف می کنیم."

بعد از انجام شدن مراحل فوق، نوبت آزمایش کامپیوتر است. میچل در این رابطه گفت: "بعد از این که همه ی 58 لغت را به کامپیوتر آموزش دادیم، می توانیم بگوییم که در این جا دو لغت به نام های کرفس و هواپیما وجود دارند که شما ندیده اید. سپس از کامپیوتر خواسته شد تا انتخاب کند که کدام تصویر مغزی مربوط به کدام لغت است."

کامپیوتر به خوبی از پس امتحان برآمد و پیش بینی کرد که وقتی شخصی درباره ی لغت کرفس و یا هواپیما فکر می کند، یک تصویر مغزی گرفته می شود.

گام بعدی، مطالعه ی فعالیت مغز درباره ی گروه های اسمی است.

میچل گفت: "اگر من بگویم «خرگوش» یا «خرگوش سریع» یا «خرگوش دوست داشتنی»، همگی مفاهیم مختلفی هستند. من می خواهم با استفاده از این موضوع، پردازش زبانی را در مغز مورد مطالعه قرار دهم."

میچل متعجب بود با وجود این که کار مطالعه با دقت و جد و جهد زیادی انجام شد، تا چه اندازه فعالیت های مغزهای 9 داوطلب شبیه همدیگر بودند. مثلاً برای این که عمل MRI به خوبی انجام گیرد، بیمار بایستی برای چندین دقیقه کاملاً آرام بنشیند یا دراز بکشد. میچل بیان داشت: "در این گونه شرایط، تمرکز روی کار می تواند مشکل باشد. مثلاً اگر در اواسط کار، شکم شخص غرغر کند، تمام تمرکز شخص از بین می رود و ناگهان به این فکر می کند که من گرسنه هستم و این موضوع برای ما غیر قابل کنترل است."

دانشمندان سریع ترین ابرکامپیوتر جهان را در معرض نمایش گذاشتند. این ابرکامپیوتر که برای اولین بار در جهان ساخته شده است، 100 میلیون دلار قیمت دارد و در هر ثانیه یک تریلیون محاسبات انجام می دهد.

به گزارش خبرگزاری برق، الکترونیک و کامپیوتر ایران (الکترونیوز) و به نقل از فیزورگ، این جهش سریع در فن آوری توسط مهندسان آزمایشگاه ملی لوس آلاموس و شرکت IBM حاصل شد. این ابرکامپیوتر که رودرانر (Roadrunner) نام دارد، اساساً برای استفاده در اعمال مربوط به تسلیحات هسته ای شامل شبیه سازی انفجارهای هسته ای ساخته شده است.

به گفته ی IBM، رودرانر دو برابر سریع تر از سیستم Blue Gene این شرکت که توسط مهندسان آزمایشگاه ملی لورنس لیورمور ساخته شده است، می باشد و Blue Gene نیز به نوبه ی خود سه برابر سریع تر از سایر ابرکامپیوترهای جهان است.

توماس دی آگوستینو، رئیس سازمان ملی امنیت هسته ای، که سرپرستی پژوهش تسلیحات هسته ای و همچنین مسئولیت حفاظت از انبار کلاهک های هسته ای بر عهده ی اوست، گفت: "این ابرکامپیوتر دارای سرعت محاسباتی فوق العاده ای است. این کامپیوتر به ما اجازه ی حل مشکلات بسیاری را خواهد داد."

مقامات رسمی اعلام کردند که این کامپیوتر می تواند در طیف وسیعی از سایر کاربردها شامل مهندسی، پزشکی و علوم غیر نظامی، از توسعه ی سوخت های زیستی و طراحی خودروهایی که بازده انرژی بیشتری دارند، گرفته تا پیدا کردن معالجات دارویی و فراهم آوردن خدماتی برای صنعت مالی، به کار رود.

به گفته ی IBM، برای این که درک صحیحی از سرعت این ابرکامپیوتر داشته باشیم، می توان این طور بیان کرد که اگر قدرتمندترین لپ تاپ های امروزی را تا ارتفاع 2.4 کیلومتری روی هم انباشته کنیم، قدرت محاسباتی آن تقریباً 100,000 برابر آن ها خواهد بود. یا اگر تمام 6 میلیارد افراد روی کره ی زمین با کامپیوترهای دستیشان تمام 24 ساعت شبانه روز کار کنند، 46 سال طول خواهد کشید تا کاری را که رودرانر در تنها یک روز انجام می دهد، به اجرا دربیاورند.

مهندسان IBM و لوس آلاموس شش سال در زمینه ی فن آوری کامپیوتر کار کردند.

دیوید تورک، نایب رئیس برنامه های ابرکامپیوتری IBM اظهار داشت: "برخی جنبه های رودرانر را می توان در بازی های کامپیوتری رایج جستجو نمود. در واقع رودرانر به نوعی قدرتمند شده و ارتقا یافته ی پلی استیشن 3 می باشد. ما از طرح اصلی تراشه ی پلی استیشن استفاده کرده و قابلیت های آن را ترقی دادیم."

ولی در واقع، رودرانر که نام آن برگرفته از نام یک پرنده ی بومی ایالت نیومکزیکوی امریکاست، اصلاً شبیه بازی کامپیوتری نیست.

این سیستم که از اجزای به هم پیوسته تشکیل شده، 560 متر مربع فضا اشغال می کند، 91 کیلومتر فیبر نوری در آن استفاده شده، 100 میلیون دلار قیمت و 227 تن وزن دارد. این سیستم از 6948 تراشه ی کامپیوتری دو هسته ای، 12960 موتور سلولی، و 80 ترابایت حافظه تشکیل شده است. همگی این اجزا داخل 288 قفسه ی به هم پیوسته که ابعاد هر کدام به اندازه ی یک یخچال است، جای گرفته اند.

به گفته ی تورک، این کامپیوتر در یک آزمایش دو ساعته که 25 می انجام شد، سرعت «پتافلاپ» را در یک اجرای مستمر کسب کرد. کاری که سایر کامپیوتر هرگز انجام نداده بودند. همین کار، هفته ی پیش، در چندین کاربرد واقعی شامل کار تسلیحات هسته ای طبقه بندی شده توسط رودرانر تکرار شد. وی در کنفرانسی در جمع خبرنگاران گفت: "این یک موفقیت بزرگ و قابل ملاحظه است."

«فلاپ» (flop)، مخفف «عملیات اعداد اعشاری در هر ثانیه» می باشد. یک پتافلاپ یعنی هزار تریلیون عملیات در هر ثانیه. طبق گفته ی تورک، دو سال پیش که زمینه ی کاربردهای واقعی برای آزمایش کامپیوتر وجود نداشت، رکورد تعداد عملیات انجام شده در هر ثانیه، 100 ترافلاپ بود (0.1 سرعت رودرانر). ولی بعد از زمان نسبتاً کوتاهی، ده برابر این سرعت حاصل شد.

کامپیوتر رودرانر که اکنون در آزمایشگاه پژوهشی IBM در شهر پوکیپسی نیویورک می باشد، ماه آینده به آزمایشگاه ملی لوس آلاموس در نیومکزیکو جا بجا خواهد شد.

دی آگوستینو گفت: "رودرانر در کنار سایر ابرکامپیوترها، کلید تضمین ایمنی و امنیت انبار تسلیحات ما خواهد بود و با سرعت خارق العاده ای که دارد قادر خواهد بود که کارایی های یک کلاهک را شبیه سازی کند و به دانشمندان تسلیحاتی کمک می کند تا فرسودگی کلاهک ها را تشخیص دهند. "

این کامپیوتر و فن آوری مربوط به آن زمینه ی وسیعی را برای استفاده ها و پژوهش های دیگر مهیا خواهد کرد. طبق پیش بینی تورک، این فن آوری طی چند سال آینده با بکار گرفته شدن در صنعت، خود را نشان خواهد داد.

مایکل آنستاسیو، مدیر آزمایشگاه لوس آلاموس اظهار داشت که رودرانر برای شش ماه اول در کار طبقه بندی نشده شامل فعالیت هایی که مربوط به برنامه ی تسلیحاتی نیست، استفاده خواهد شد. بعد از آن، سه چهارم کار در حوزه ی فعالیت های تسلیحاتی و همچنین فعالیت های دولتی طبقه بندی شده انجام خواهد شد.

آنستاسیو گفت که انتظار می رود رودرانر در زمینه ی کاربردهای طبقه بندی نشده، نه تنها توسط دانشمندان لوس آلاموس بلکه توسط سایرین نیز استفاده شود. وی در ادامه بیان کرد که از جمله کاربردهای وسیعی که می توان به آن ها اشاره کرد، کمک به توسعه ی واکسنی برای ویروس HIV، بررسی علم شیمی در زمینه ی تولید اتانول سلولزی یا برای فهمیدن مبدأ این جهان، می باشند.

به گفته ی تورک، این ابرکامپیوتر که یک جهش بزرگ در پیشرفت فن آوری به شمار می رود، مخصوصاً در این دوران که انرژی، روزهای گران خود را به سر می برد، با اهمیت جلوه می کند. رودرانر در مقایسه با سایر ابرکامپیوترها انرژی کم تری مصرف می کند و 376 میلیون محاسبات را با صرف یک وات انرژی انجام می دهد.

پیشرفت اخیر فیزیک دانان دانشگاه ایالت کارولینای شمالی در فیزیک، درک ما را از چگونگی تعامل نور و ماده بهتر خواهد کرد. همچنین با این پیشرفت، توسعه ی فن آوری های جدید مدار مجتمع میسر امکان پذیر خواهد بود که منجر به ساخت کامپیوترهای سریع تر با مصرف انرژی کمتر، خواهند شد.

به گزارش خبرگزاری برق، الکترونیک و کامپیوتر ایران (الکترونیوز) و به نقل از ساینس دیلی، دکتر دیوید اسپنس، استاد برجسته ی دانشگاه کارولینا به همراه دکتر اریک ادلز، فوق دکترای تحقیق و پژوهش، در شماره ی 15 آوریل مجله ی Physical Review B مقاله ای درباره ی تولید هارمونیک دوم - یا این که چگونه طول موج های نور، حین کنش و واکنش با ماده کوتاه می شوند، به چاپ رساندند. ویراستاران این مقاله خاطر نشان کردند که موضوع مقاله، استثنایی می باشد.

دکتر اسپنس اظهار داشت، این پژوهش می تواند درک ژرف تری از این که چگونه مواد با یکدیگر پیوند می یابند، به ما بدهد. از جمله ی این مواد که برای ما جالب توجه هستند می توان به سیلیکون و نسل بعدی مواد عایق، که برای فن آوری های مدار مجتمع به کار برده می شوند، اشاره کرد. کاربرد این پیشرفت، می تواند به پژوهشگران در انتخاب و پردازش موادی که پیوندشان با سیلیکون یکنواخت تر است، کمک کند. در نتیجه، می توان کامپیوترهای سریع تری که مصرف انرژی شان بهینه تر است، تولید کرد.

به گفته ی ادلز، این پژوهش به دانشمندان و مهندسین اجازه می دهد تا از طیف نوری غیر خطی برای کسب اطلاعات دقیق تر درباره ی ماده ای در مقیاس اتمی استفاده کنند. با استفاده از طیف نوری غیر خطی می توان نوری را که از یک ماده منعکس، جذب و یا تولید می شود، آزمایش کرد تا خواص فیزیکی آن ماده مشخص گردد. برای مثال، این پژوهش می تواند در به دست آوردن اطلاعات بهتری درباره ی خواص فیزیکی «واسط یا رابط» به کار برده شود. واسط یا رابط، لایه ای با ضخامت یک اتم است و در واقع پیوندگاه بین دو ماده ی پیوند خورده به شمار می رود. در واقع گفته های ادلز به این معنی است که نتایج این پژوهش، به عنوان کلیدی است که می تواند توسط پژوهشگران، در تجزیه و تحلیل اطلاعات طیف نمایی مورد استفاده واقع شود. پیش از این، دانشمندان چنین اطلاعاتی را درباره ی واسط جمع آوری کرده بودند ولی هیچ ابزاری برای تشریح درست آن ها در مقیاس اتمی نداشتند.

اسپنس گفت: "هدف این پژوهش ایجاد درک بهتری از این که چگونه اشیاء کار می کنند، بود. همچنین این پژوهش ابزاری در دست سایرین می گذارد تا تجزیه و تحلیل بهتری از اطلاعات داشته باشند و بنابراین به تولیدکنندگان و دانشمندان صنعت این فرصت را می دهد تا تصمیم های بهتری درباره ی این که چگونه به بهترین صورت به جلو حرکت کنند، بگیرند."

اسپنس استاد فیزیک دانشگاه ایالت کارولینای شمالی و عضو آکادمی ملی علوم می باشد.

ژورنال مرجع: دکتر اریک ادلز و دکتر دیوید اسپنس، دانشگاه ایالت کارولینای شمالی. "کاربرد مدل پیوندی انی سوتروپیک (دارای خواص متعدد) برای تولید هارمونیک دوم از مواد بی شکل." Physical Review B، 15 آویل سال 2008.

برگرفته از اطلاعات فراهم شده توسط دانشگاه ایالت کارولینای شمالی.

بیش از 50 سال پیش، دانشجویی در ژاپن، "پارامترون" را معرفی کرد - مدار الکتریکی که اساس کامپیوترهای دیجیتال را شکل داد. این راهکار در نهایت ثمری نداشت، اما اخیراً دو دانشمند، جان تازه ای به این نظریه دادند و فعالیت آنان می تواند اولین قدم به سمت کامپیوترهای نانومکانیکی باشد که بیشتر بر پایه اعمال مکانیکی هستند تا الکتریکی.

برخلاف الکترونیک امروزی که بر پایه بیت های صفر و یک است (صفر و یک ها، اساسی ترین بخش اطلاعاتی هستند که در کامپیوتر ذخیره می شوند و با صفر بودن یا صفر نبودن ولتاژ روی یک ترانزیستور معین می شوند) پارامترون از پاسخ یک اسیلاتور (نوسان گر) الکتریکی به فرکانس اعمالی استفاده می کرد. پارامترون می توانست تنها در دو حالت نوسان کند، عملی که برای تولید صفر و یک های منطق باینری استفاده می شد.

کامپیوترهایی بر اساس پارامترون ساخته شدند اما این ایده راه به جایی نبرد چون مشکلاتی در مصرف انرژی و مجتمع سازی وجود داشت و ترانزیستور با سرعت بالای خود آن را منسوخ کرد.

به گزارش خبرگزاری برق، الکترونیک و کامپیوتر ایران (الکترونیوز) و به نقل از فیزورگ، در عصر فن آوری نانو، پارامترون با استفاده از اسیلاتورهای مکانیکی دوباره احیا شد. دانشمندانی که به این ایده جان تازه ای بخشیدند، عِمران محبوب و هیروشی یاماگوچی از شرکت NTT ژاپن هستند. اسیلاتور الکترومکانیکی آنها ساختاری شبیه پل دارد که بر روی فاصله هوایی کشیده شده است و بسیار کوچک است به طوری که فاصله هوایی 4 میکرومتر عمق و پل 260 میکرومتر درازا، 84 میکرومتر پهنا و 1.35 میکرومتر ضخامت دارد.

این پل و بخش اعظم ماده ای که فاصله هوایی را تشکیل می دهد از نیمه هادی پر کاربرد گالیم آرسناید (GaAs) ساخته شده اند.

در هر انتهای پل، که با نام نقاط برش شناخته می شوند، یک ساختار ساندویچی وجود دارد: لایه نازکی از گالیم آرسناید بین یک الکترود طلا و یک سیستم الکترونیکی دو بعدی (یک اصطلاح کلی برای ماده ای که در آن الکترونها در یک صفحه محدود شده اند).

وقتی که یک ولتاژ با جریان متناوب که با فرکانس طبیعی پل همخوانی دارد به آن اعمال شود، پل بطور عمودی نوسان خواهد کرد. این حرکت فیزیکی به علت گروهی از پیشامدها می باشد که با جابجایی اتم ها در لایه نازک گالیم آرسناید در پاسخ به ولتاژ آغاز می شود. این عمل موجب جدا شدن بارهای مثبت و منفی در این لایه می شود که یک خمیدگی در طول پل ایجاد می کند. پل به آرامی خم می شود، حرکتی که می تواند به وسیله افزایش ولتاژ با یک فرکانس رزونانس-که البته بیش از یک فرکانس وجود دارد- هماهنگ شود.

این حالت های رزونانس می توانند برای ذخیره اطلاعات بصورت بیت ها استفاده شوند. به عنوان مثال، اسیلاتورهای مجاور با رزونانس هایی که با هم اختلاف فاز دارند (هماهنگ نوسان نمی کنند) می توانند مقادیر صفر و یک تولید کنند.

عمران گفت: "این دستگاه بسیار منسجمی است که ما انتظار داریم به سادگی به شکل ساختارهای پیچیده مجتمع شود."

کامپیوتر نانومکانیکی که بر پایه ایده ی عمران و یاماگوچی است هرگز به سرعت کامپیوتر ترانزیستوری نخواهد رسید. اما مزایایی هم خواهد داشت همچون انعطاف پذیری بالا در برابر شوک الکترومغناطیسی و بازدهی خوب انرژی. این ویژگی ها این امکان را به سیستم می دهد که جایگزین خوبی برای کامپیوترهایی باشد که به سرعت بالا نیاز ندارند مانند سیستم هایی که در ابزارها، تلفن های همراه و اتومبیل ها استفاده می شوند.

به زودی در ژاپن دستگاه های خودپرداز سیگار قادر خواهند بود توسط ظاهر افراد در مورد سن آنها قضاوت کنند. این فن آوری تلاشی است برای برخورداری از دستگاه هایی که مطابق با قوانین جدید هستند، قوانینی که دستگاهها را ملزم به بررسی سن خریداران می کنند.

به گزارش خبرگزاری برق، الکترونیک و کامپیوتر ایران (الکترونیوز) و به نقل از نیوساینتیست، مشتریان باید به دوربین دیجیتال متصل به دستگاه نگاه کنند. سیستم، ویژگی های چهره آنها از قبیل چین و چروک دور چشم، استخوان بندی و فرو رفتگی های صورت را با مجموعه داده های معیار جمع آوری شده از یکصد هزار نفر مقایسه می کند.

سن قانونی برای سیگار کشیدن در ژاپن 20 سال است و این کشور حدود 570 هزار دستگاه خود پرداز تنباکو دارد.

هاجیمه یاماموتو، سخنگوی شرکت فوجیتاکا، توسعه دهنده این فناوری گفت: "با شناسایی چهره، در حالی که شما تغییراتی کرده اید و یک فرد بالغ هستید، می توانید همانند قبل سیگار بخرید. بدین ترتیب مشکل کارت شناسایی افراد کم سن و سال به خوبی حل می شود."

همچنین وزارت دارایی ژاپن مجوز کارت هوشمند تشخیص سن به نام "تاسپو" و سیستمی که سن افراد را از روی گواهینامه رانندگی می خواند را داده است. این فن آوری با توجه به نگرانی هایی که در مورد دقت آن وجود دارد هنوز به دنبال کسب موافقت برای شیوه تشخیص چهره می باشد.

یاماموتو اظهار کرد که این سیستم توانست 90 درصد از استفاده کنندگان را به درستی تشخیص دهد، 10 درصد بقیه مربوط می شد به افرادی که در "ناحیه خاکستری" قرار داشتند، افراد کم سن و سالی که مسن تر به نظر می رسیدند و افراد بزرگسالی که چهره ای کودکانه داشتند.

از افرادی که چهره آنها تشخیص داده نشد درخواست گردید که از گواهینامه رانندگی خود استفاده کنند.

سیستم کامپیوتری جدیدی که می تواند با واکنش نشان دادن به سیگنال های صدا و چهره ی یک انسان، با او مکالمه کند، توسط یک تیم بین المللی که از جمله شامل دانشگاه کوین در شهر بلفست ایرلند شمالی است، در دست توسعه می باشد.

به گزارش خبرگزاری برق، الکترونیک و کامپیوتر ایران (الکترونیوز) و به نقل از ساینس دیلی، این پروژه که SEMAINE نام دارد، هدفش ساخت یک سیستم «گوش دهنده ی مصنوعی حساس» (SAL) می باشد. این سیستم بعد از ادراک صدا، نگاه خیره و حالات چهره ی کاربرش، توجه او را به خود جلب می کند. سیستم SAL بعد از مشغول کردن کاربر به خود، قادر است که طبق برنامه ی خود عمل کند و بنا به رفتار غیر گفتاری کاربرش، رفتارهای مختلفی را از خود نشان دهد.

سرپرستی پروژه ی SEMAINE بر عهده ی DFKI (مرکزی در آلمان که در زمینه ی هوش مصنوعی تحقیق و پژوهش می کند) می باشد. سایر همکاران این پروژه عبارتند از: دانشگاه امپریال لندن، دانشگاه پاریس 8، دانشگاه توئنتی در هلند و دانشگاه فنی مونیخ.

پروفسور رادی کاوای، از دانشکده ی روان شناسی، که کار سرپرستی و هدایت تیم دانشگاه کوین را بر عهده دارد، می گوید: "مهم ترین ویژگی روابط انسان ها با یکدیگر، این است که روابطشان با احساسات و عواطف آمیخته است. وقتی ما با شخصی دیگر صحبت می کنیم، کلمات ما با یک سری نشانه های پنهانی همراه است که به مخاطب نشان می دهد، چه چیزی ما را جذب می کند، چه چیزی ما را ناراحت می کند و غیره. این حقیقت که کامپیوترها در حال حاضر نمی توانند چنین کارهایی انجام دهند، یکی از مهم ترین دلایلی است که ارتباط با آنها شبیه ارتباط با یک انسان نیست. همچنین دلیلی دیگر است برای اینکه ما آنها را خیلی ناامید کننده می یابیم."

وی افزود: "پروژه ی SEMAINE و پروژه های مشابه آن نوع تعاملی که مردم با فن آوری دارند را تغییر خواهد داد. یعنی اینکه در عرض بیست سال مردم قادر به صحبت کردن با کامپیوترهایشان خواهند بود. در آن صورت، شما مدتی درنگ می کنید و به یاد می آورید که علوم بشری دانشگاه کوین پایه گذار این فن آوری بوده است. این پیشرفت های جدید بستگی به اتصال فن آوری به درک صحیح مردم دارد. ما در سرتاسر جهان به داشتن توانایی ممتازی در ربط دادن روان شناسی، زبان شناسی و علم اخلاق با روند توسعه ی سیستم های جدید، شناخته شده هستیم. امروزه وقتی ما از فن آوری استفاده می کنیم، از روش ارتباطی خاصی بهره می گیریم که متناسب با دستگاه هاست. ما با استفاده از پروژه هایی مانند HUMAINE، SEMAINE و دیگر پروژه هایی که در ارتباط با آنها هستند، فن آوری ای را توسعه خواهیم داد که با روش هایی ارتباط برقرار می کند که متناسب با انسان ها می باشد."

کمیسیون اروپایی، مبلغ 2.75 میلیون دلار را به پروژه ی SEMAINE اختصاص داد. این مبلغ بعد از اینکه این پروژه از بین 143 پروژه ی متوسط، مقام اول را در زمینه ی سیستم های شناختی (مانند روان شناسی، زبان شناسی، اخلاق شناسی و ...) و رباتیک کسب کرد، اهدا شد.

برگرفته از اطلاعات فراهم شده توسط دانشگاه کوین شهر بلفست.

یک کامپیوتر امروزی از دو نوع اجزای مختلف تشکیل شده است: یکی قطعات مغناطیسی که کارهای حافظه را انجام می دهند و دیگری قطعات نیمه هادی که عملیات منطقی را انجام می دهند. یک پژوهشگر دانشگاه میسوری که عضوی از تیم پژوهشی بین چندین دانشگاه می باشد، در حال کار کردن روی ترکیب این دو نوع اجزا و تولید یک قطعه ی هیبرید است. انتظار می رود این ماده ی هیبریدی جدید که امکان انجام هر دو عملیات حافظه و منطقی را میسر می کند، اجازه ی طراحی دستگاه هایی را که در سرعت های بالاتر کار می کنند و نسبت به دستگاه های الکترونیکی امروزی، به طور قابل ملاحظه برق کمتری مصرف می کنند، فراهم کند.

به گزارش خبرگزاری برق، الکترونیک و کامپیوتر ایران (الکترونیوز) و به نقل از ساینس دیلی، جیوانی ویگنل، استاد فیزیک دانشکده ی هنر و علوم دانشگاه میسوری و متخصص در فیزیک مواد متراکم می گوید: "هدف اصلی این تیم پژوهشی که از طرف وزارت دفاع امریکا مبلغ 6.5 میلیون دلار برای پیشبرد پروژه داده شده، یافتن روش های نوین برای یکپارچه کردن مغناطیس و مواد مغناطیسی با مواد الکترونیکی مانند نیمه هادی های آلی می باشد."

نتایج این تحقیقات ممکن است به ساخت دستگاه های فشرده تر و کم مصرف تر منجر شود. پیش بینی می شود هزینه های ساخت مواد هیبریدی خیلی کمتر از تراشه های نیمه هادی قدیمی باشد و این منجر به تولید دستگاه های نسبتاً ارزان خواهد شد.

ویگنل افزود: "در این روش به هم پیوستن اجزای مغناطیسی و غیر مغناطیسی می تواند به وسیله ی یک میدان مغناطیسی یا حرکت اسپینی الکترون محقق شود. حرکت اسپینی الکترون، خاصیت اصلی یک الکترون به شمار می رود و خیلی از پدیده های مغناطیسی از آن ناشی می شود. دستگاه های هیبرید که هدف تیم است، عملیات منطقی و عملیات مربوط به حافظه را به طور یکپارچه به هم پیوند می دهد و امکان سوییچینگ و ارتباطات نوری سریع تر و قابلیت های جدید سنسورها را فراهم می کند."

ویگنل روی مراحلی که اطلاعات مغناطیسی می توانند از جایی به جایی دیگر منتقل شود مطالعه می کند. وی می گوید: "یکی از ابزارهای نظری که من در این پروژه از آن استفاده خواهم کرد، نظریه‌ی کاربردی «چگالی جریان اسپینی و وابسته به زمان » است. من سال های متمادی در مورد این نظریه همکاری های فراوانی داشته ام. نتایج این محاسبات نظری، هم برای فهمیدن و هم برای راهنمایی کار آزمایشی تیم های دیگر مفید خواهد بود."

مبلغ اهدایی از طرف وزارت دفاع امریکا به دانشگاه آیوا تحویل داده شده است. این دانشگاه یکی از چند دانشگاهی است که روی این پروژه کار می کنند. علاوه بر ویگنل افرادی چون مایکل فلت (دانشگاه آیوا)، اندی کنت (دانشگاه نیویورک)، یوری سوزوکی (دانشگاه کالیفورنیا، برکلی) و جرمی لوی (دانشگاه پیتسبرگ) حضور دارند. جان پریتر، از اداره ی پژوهشی ارتش امریکا کار کنترل این پروژه را بر عهده خواهد داشت.

برگرفته از اطلاعات گردآوری شده توسط دانشگاه میسوری-کلمبیا.

دانشمندان کامپیوتری ساخته اند که می تواند جذابیت یک زن را مورد ارزیابی و رتبه بندی قرار دهد، آخرین گام در جهت توسعه ی هوش مصنوعی.

به گزارش خبرگزاری برق، الکترونیک و کامپیوتر ایران (الکترونیوز) و به نقل از بریسین تایمز، محققین اسرائیلی می گویند این تحول بر اساس نظریه ای است که بیش از 2000 سال پیش توسط ریاضی دان یونانی، فیثاغورث مطرح شده بود که در آن از "نسبت طلائی" جهت تعیین زیبائی سخن گفته بود.

آمیت کاگیان، مدیر پروژه، گفت: "تاکنون، کامپیوترها یاد گرفته اند چگونه مشخصات ابتدائی صورت را تشخیص دهند، مانند تفاوت بین یک زن و مرد، و حتی شناسائی حالت های مختلف صورت. اما نرم افزار ما این امکان را به کامپیوتر می دهد که نسبت به زیبائی نیز قضاوت کند. انسان ها با استفاده از احساسات عاطفی و فرایندهای فکری انتزاعی، می توانند قضاوت کنند اما آن ها معمولا چگونگی رسیدن به نتایج خود را درک نمی کنند."

آقای کاگیان و مشاورینش، پروفسور ایتان راپین و پروفسور گیدئون درور، اخیرا مقاله ای در مورد این تحقیق در مجله ی علمی Vision Research منتشر کرده اند.

کاربردهای این نرم افزار شامل مواردی چون جراحی ترمیمی و تکنولوژی شناسائی صورت که هم اکنون در کاربردهای امنیتی مورد استفاده قرار می گیرد، مانند گذرنامه های جدید، می باشد.

در این تحقیق، 100 چهره متفاوت از زنان هندواروپائی، و تقریبا هم سن، به 30 زن و مرد نشان داده شد و از آنان خواسته شد تا در مورد زیبائی هر چهره قضاوت کنند. آن ها این تصاویر را با اعداد 1 تا 7 رتبه بندی کردند بدون اینکه در مورد علت انتخاب خود توضیحی ارائه دهند.

سپس کاگیان و همکارانش به سراغ کامپیوتر رفتند، شکل هندسی چهره را به لحاظ ریاضی و نیز ویژگی های دیگر مانند تقارن، صاف بودن پوست و رنگ مو ترسیم و مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند.

با استفاده از اولویت بندی انسانی، کامپیوتر رابطه ی بین ویژگی های چهره و امتیاز جذابیت را "آموخت" و سپس روی مجموعه ی جدیدی از چهره ها مورد آزمایش قرار گرفت.

کاگیان گفت: "این کامپیوتر نتایج حیرت انگیزی تولید نمود، رتبه بندی آن بسیار شبیه به رتبه بندی بود که مردم دادند."

به باور کاگیان، این پیشرفت حاصل نظریه ی فیثاغورث در ارتباط با ریاضی، هندسه و زیبایی است. فیثاغورث عقیده داشت ویژگی های فیزیکی اشیاء مربوط به نسبت طلائی است که جذاب ترین به شمار می آمد.

کاگیان گفت: "شخصا، معتقدم برخی از انواع تصحیح های جهانی به سمت زیبائی در طبیعت وجود دارد، یک تفسیر عاطفی از حقیقت جهان."

گام بعدی برای کاگیان و گروه مربوطه، توسعه ی کامپیوتری است که قادر به تشخیص زیبائی در مردان باشد - البته او معتقد است این امر ممکن است سخت تر باشد، چنانکه تحقیقات نشان می دهد توافق کمتری بر سر آن چه زیبایی جنس نر را میان دیگر موضوعات انسانی تعیین می کند، وجود دارد.

به گزارش خبرگزاری برق، الکترونیک و کامپیوتر ایران (الکترونیوز) و به نقل از فیزورگ، محقق هلندی الکساندر لی فیبر نشان داده است که یک سیگنال جریان میدان-گسیل می تواند برای مرتب کردن مکان هزاران سوزن تیز نانومتری مورد استفاده قرار بگیرد . این پراب ها می توانند برای خواندن و نوشتن در یک واسط ذخیره سازی جدید مورد کاربرد باشند در حالی که تراکم بالایی دارند و از بیت هایی در مقیاس نانومتر بهره می برند.

توسعه ی دیسک سخت اینک به جایی رسیده است که با محدودیت های فنی روبرو شده است چرا که کل دیسک تنها با یک هد کار می کند. در نتیجه، ظرفیت دیسک و سرعت خواندن و نوشتن نمی تواند بیش از این در آینده توسعه یابد.

بنابراین تحقیقی در باب حافظه هایی بر پایه ی پراب ها در دانشگاه Twente's MESA+ در حال انجام است. توانایی کنترل مکان هر کدام از این پراب ها برای تحقق بخشیدن به این سیستم با تراکم بالا ضروری است.

اندازه گیری های لی فیبر نشان می دهند که سیگنال جریان میدان-گسیل قادر به تنظیم مکان این پراب ها خواهد بود بدون اینکه کمترین تماس مستقیمی با محیط ذخیره سازی برقرار کند. در صورتی که جریان ثابت نگاه داشته شود و ولتاژ در حال تغییر باشد، فاصله ی میان نوک پراب و واسطه ی ذخیره سازی می تواند از چند نانومتر تا 100 نانو متر تنظیم شود.

توانایی تفکیک (رزولوشن) برای یک سیستم ذخیره کننده مبتنی بر پراب کفایت می کند. البته برای کاربردهای عملی ، پایداری جریان و طول عمر پراب ها می باید بهبود یابد تا دقت در مکان یابی و قابلیت تنظیم مجدد در این نوع سیستم افزایش یابد.

محققان دانشگاه راچستر، یک موسيقي را در فايلي حدوداً هزار برابر كوچكتر از فايل MP3معمولي، به صورت ديجيتالي باز آفريني كردند. اين موسيقي، 20 ثانيه تكنوازي كلارينت، در كمتر از يك كيلو بايت كدگذاري شده و دو نوآوري در ساختار آن وجود دارد : بازآفريني اين موسيقي در رايانه هم ويژگي هاي واقعي ساز و هم نوازنده كلارينت را توامان در بردارد.

به گزارش خبرگزاری برق، الکترونیک و کامپیوتر ایران (الکترونیوز) و به نقل از ساینس دیلی، اين موفقيت كه در اول آوريل در كنفرانس بین المللی اكوستيك و پردازش سيگنال در لاس وگاس اعلام شد، هنوز بازآفريني بي عيب و نقصي از نسخه اصلي آن نيست، اما محققان اعتقاد دارند كه در حال نزديك شدن به واقعيت است.

مارك بوكو، استاد مهندسي برق و كامپيوتر و يكي از سازندگان اين فناوري، اظهار داشت : " اصولاً اين سيستم بر مبناي مقياس انساني بازآفريني موسيقي است، انسانها مي توانند چنين سرعتي را با تغييرات زبان، نفس و انگشتان خود ايجاد نمايند. بنابراين به صورت نظري، ما نيازي به ميزان نمودن موسيقي با سرعت هزاران بار در ثانيه، مانند آنچه در سي دي انجام مي دهيم، نداريم. در نتيجه من تصور مي كنم ما توانسته ايم حداقل مقدار داده مورد نياز به منظور بازآفريني يك قطعه موسيقي را بدست آوريم."

در بازآفريني اين موسيقي، رايانه دقيقاً اجراي اصلي را بر مبناي هر آنچه كه از کلارینت و نواختن کلارینت مي داند، باز سازي مي نمايد. دو تن از دانشجويان دوره دكتراي بوكو ، دانگ و استرلينگ، به همراه بوكو جنبه هاي مختلف موثر در صداي کلارینت را اندازه گيري نمودند- از فشار پشتي در بخش دهاني براي روش هاي مختلف نواختن با انگشت، تا راه پخش صدا از ساز مورد سنجش قرار گرفته است. سپس، آن ها مدل رايانه اي کلارینت را ساختند و اين گونه ساز مجازي برگرفته از ميزانهاي اكوستيكي دنياي واقعي شكل گرفت.

اين گروه، سپس به خلق نوازنده مجازي براي کلارینت مجازي پرداخت. آن ها، اينكه چگونه يك نوازنده کلارینت با ساز هم كنش دارد شامل طرز نواختن، قدرت نفس و فشار لب هاي نوازنده را مدل سازي نمودند تا مشخص نمايند كه آن ها چگونه بر پاسخ کلارینت مجازي تاثير مي گذارند. به گفته بوكو گام بعدي اين است كه اجازه بدهيم رايانه به اجراي کلارینت واقعي " گوش دهد" تا وضعيت هاي مختلف مورد نياز به منظور ايجاد صدايي خاص را درك و ثبت نمايد. صداي اصلي از تركيب ركورد حركات نوازنده به مدل رايانه اي باز آفريني مي شود.

در حال حاضر ، نتايج بسيار به اجراي صداي اصلي نزديك است، اگرچه هنوز كامل نيست.

بوكو اعلام نمود : " ما همچنان بر روي زبان زني يا همان چگونگي نواختن ني بوسيله زبان در آغاز نت هاي منقطع قطعات كوتاه موسيقي كار مي كنيم. با اين حال، در موسيقي كه نت هايش به هم پيوسته و بدون مكث است، اين روش بسيار خوب جواب مي دهد و تشخيص آن از صداي واقعي مشكل است. "

بوكو اعتقاد دارد كه اين كيفيت در آينده همگام با پيشرفت در دقت اندازه گيري هاي اكوستيك و الگوريتم هاي تركيب، بهبود مي يابد. او مي گويد، اين فرآيند ميتواند بيشترين حد ممكن فشرده سازي موسيقي را نشان دهد و در آينده موسيقي به جاي اينكه ضبط شود، بوسيله باز آفريني نوازندگان ساخته مي شود.

هزينه هاي اين تحقيق توسط صندوق ملي علوم تامين گرديده است.

فایل های صوتی

آهنگ اجرا شده توسط انسان و ضبط شده با فرمت mp3 :
http://www.rochester.edu/news/audio/sound2_160mp3.wav

آهنگ اجرا شده توسط فشرده سازی جدید بوکو:
http://www.rochester.edu/news/audio/sound4.wav

آزمایشگاه های ساندیا و اوک ریج، با تاسیس موسسه تحقیقاتی Advanced Architectures ، تحقیقات مشترک خود را برای طراحی اولین پردازنده اگزا فلاپ آغاز کردند.

به گزارش خبرگزاری برق، الکترونیک و کامپیوتر ایران (الکترونیوز) و به نقل از ساینس دیلی، یک اگزا فلاپ هزار بار سریعتر از پردازنده های پتا فلاپ و یک ملیون برابر سریعتر از پردازنده های ترا فلاپ کنونی است. پردازنده های ترا فلاپ که ده سال پیش طراحی شد و امروزه به عنوان سریعترین طراحی پردازنده شناخته می شود نیز در آزمایشگاه ساندیا طراحی شده بود. این پردازنده ها تریلیون ها محاسبه در ثانیه انجام می دهند. پردازنده های اگزا فلاپ در صورت طراحی سرعتی در حدود یک ملیون تریلیون محاسبه در ثانیه را خواهند داشت.

هدف این مرکز از طراحی پردازنده ای با این سرعت افزایش کارائی وعملکرد ابرکامپیوترهای کنونی اعلام شده است. مدیر پروژه ساندیا، سادیپ دوسانژ می گوید: "ما اعتقاد داریم با تغییر در طراحی پردازنده ها می توان به این هدف دست یافت".

ابر کامپیوترهای فوق سریع به محققان فرصت می دهد با تقسیم و چند بخش کردن پردازشهای مورد نیاز با سرعت بیشتری به بررسی حجم اطلاعات زیاد به دست آمده از آزمایشها بپردازند.

جیمز پیری، مدیر بخش محاسبات و ریاضی طرح، می گوید: "نیاز به کامپیوتر های اگزا فلاپ ضروری به نظر می رسد چون نیاز به پردازشهای دقیق تر وسریعتر برای یافتن پاسخ های بهتر در مسائل ومحاسبات فنی ومهندسی وهمچنین علوم پایه، مسائل دفاعی، انرژی، آب وهوا و پزشکی اجتناب نا پذیر است." او افزود: " در پردازنده اگزا فلاپ احتمالا داده قبل از پردازش در سی پی یو در پردازنده های دیگری آماده خواهد شد."

به گفته ی دوسانژ، این امر با از میا ن برداشتن اختلاف سرعت انتقال اطلاعات به پردازنده و مدت زمان پردازش یعنی با افزایش سرعت انتقال دیتا جامه عمل خواهد پوشید. سرعت پردازش به سرعت عمل پردازنده باز می گردد وسرعت انتقال به مدت زمان دریافت اطلاعات از حافظه و برگشت آن به حافظه بعد از پردازش اشاره دارد. با بزرگ شدن حجم پردازشها زمان بیشتری برای انتقال وذخیره اطلاعات تلف خواهد شد.

تقسیم پردازش در پردازشگرتکنولوژی جدیدی است که به تازگی به طراحان این امکان را داده که با تعبیه دو، چهار، و امروزه هشت و در آینده ای نه چندان دور 24 هسته در یک تراشه سرعت پردازش داده به صورت موازی را افزایش دهند. جف نیکولز مسئول بخش تحت نظر لابراتوار اوک رایج این مرکز می گوید: "ما نیاز داریم تمام توانائی خود را برای درحال تعادل نگاه داشتن سرعت رشد نرم افزارها وسخت افزارها به کار بگیریم. امروزه مشکلات وچالش های بزرگی در برنامه نویسی نرم افزارها وجود دارد که ما برآنیم با انجام این کار هر چه بیشتر این شکاف ها را کاهش دهیم." پردازش داده به صورت موازی به این معناست که هر بخش از پردازنده همزمان با سایر بخشها سهم خود از پردازش داده را انجام دهد و با این کار سرعت پردازش داده ها افزایش یابد. این روش دیگر نیازی به افزایش سرعت کلاک که باعث افزایش غیر قابل کنترل دما و نشت جریان و اتلاف توان می شود ندارد. این روش باعث استوار ماندن قانون مور که بر اساس پیش بینی او هر دوسال تعداد ترانزیستورهای به کار رفته در پردازنده دو برابر می شود خواهد شد.

چالش دیگر این مرکز کاهش توان مصرفی کامپیوترهای اگزا فلاپ است. دوسانژ میگوید: "انرژی به کار رفته در تکنولوژی امروز چند ده مگاوات است که ماقصد کاهش آن را داریم. او افزود: "دو شرکت ساندیا واوک رایج با هم به تحقیقات ادامه خواهند داد بسته به مقدار تجربه ای که در هر بخش دارند ودر برخی زمینه ها ساندیا ودر بعضی اوک رایج به فعالیت خود ادامه می دهند."

ده سال پیش که برای اولین بار کامپیوتر ترافلاپ در ابر کامپیوترها به کار گرفته شد همه را متحیر کرد در حالی که این نوع پردازنده فقط قادر به انجام یک تریلیون محاسبه در ثانیه است!

در پایان باید اشاره کرد که این مرکز در روز 8 فوریه بودجه 7.4 ملیون دلاری خود را که توسط سازمان امنیت هسته ای آمریکا و وزارت انرژی تامین می شود را دریافت کرد.

آقای هونگ سون لی از دانشگاه Umea سوئد در تز دکترای خود الگوریتمی را توسعه داده که به کامپیوتر امکان شناسائی صورت افراد را حتی در صورتی که فقط یک عکس گرفته شده باشد، می دهد.

به گزارش الکترونیوز، نتایج این الگوریتم می تواند برای کنترل شناسائی ایمن به کار رود. همچنین می توان پی برد که قیافه ی شما شبیه کدام یک از افراد مشهور است.

اگر یک فرد غیر مجاز به کد شناسائی و کارت اعتباری شما دسترسی پیدا کند به احتمال زیاد پول موجود در حساب بانکی شما ناپدید خواهد شد. اگر دستگاه خودپرداز بتواند صورت شما را هنگامی که به دوربین نگاه می کنید، تشخیص دهد احتمال سرقت از حساب شما غیر ممکن خواهد شد. و حالا الگوریتمی که این کار را بکند یعنی تشخیص صورت، وجود دارد. تشخیص صورت می تواند برای کاربردهای دیگر مثل dating service به کار رود.

سیستم هائی که می توانند صورت های مختلف را شناسائی کنند از یک پایگاه داده ها با مجموعه ای از تصاویر صورت در ژست ها و شدت نورهای مختلف، تشکیل شده است. با این وجود جمع آوری تعداد زیادی تصاویر صورت برای هر شخص، مشکل و اغلب گران می باشد. بعلاوه، این سیستم ها به خاطر کیفیت بد تصاویر، حالت های صورت، انواع زوایا و شدت نورهای مختلف دچار مشکل می شوند. این مشکلات هم اکنون به پایان رسیده است.

الگوریتم مؤثر آقای هونگ سون لی این امکان به سیستم را می دهد که بتوان صورت شخص را حتی موقعی که یک تصویر در پایگاه داده های مربوط به آن شخص وجود داشته باشد، شناسائی کرد. علاوه بر این، کارائی این سیستم با به حساب آوردن شرایط شدت نور و حالت های مختلف چهره، یک پیشرفت قابل ملاحظه به شمار می رود. الگوریتم وی روشی به کار می برد که اختلاف شدت نور تصاویر را چه در تصاویر کم نور و چه در تصاویر پرنور، بهتر نشان می دهد. در نتیجه جزوئیات تصاویر قابل رؤیت است در غیر این صورت کامپیوتر در شناسائی با مشکل مواجه می شود. روشی که هونگ سون لی در الگوریتم خود از آن استفاده کرده Hidden Markov Model (HMM) نام دارد. موقعی که سیستم، کار گذاشته می شود برای شناسائی تصاویر جدید با حالت های مختلف که تحت شدت نورهای متفاوت گرفته شده اند، نیازی به زمان ندارد. در حالی که سایر سیستم های رقیب که بر اساس HMM کار می کنند نیاز به زمان دارند.

آزمایش هائی که با این سیستم انجام داده شدند و با استانداردهای بین المللی مانند پایگاه داده های FERET و Yale امتحان شدند، نشان می دهد که این سیستم نسبت به سایر سیستم های رقیب کارآئی بهتری دارد.

کاربردهای تجاری مربوط به نتایج تز دکترا در دست توسعه است و به زودی عرضه خواهد شد. در این میان یک موتور جستجوی وب برای صورت در مرحله ی نهائی توسعه است.

برگرفته از اطلاعات فراهم شده توسط دانشگاه Umea.

گروهی از دانشمندان از دانشگاه هیدلبرگ (آلمان)، دانشگاه فنی ویئنا و دانشگاه علم و تکنولوژی چین، برای اولین بار موفق به ذخیره سازی موقت یک بیت کوانتومی در طول انتقال آن شدند. این موفقیت می تواند در ساخت تکرارکننده های کوانتومی و شاید، سرانجام در ساخت حافظه ای برای رایانه های کوانتومی مورد استفاده قرار گیرد.

به گزارش الکترونیوز و به گفته ی سخنگوی این گروه، آن ها در جریان انجام ارسال آزمایشگاهی یک حالت کوانتومی (quantom state) نامعین، موفق به ذخیره ی این بیت کوانتومی گشتند. پیش از این، ذخیره سازی و بازخوانی حالت کوانتومی ناممکن بوده است.

طی این آزمایش، محققین حالت یک فوتون را به چیزی که آن را ذخیره ی کوانتوم اتمی می نامیدند، منتقل کردند. در این تراکنش سریع اتمی، حالت مربوطه پیش از آنکه دوباره خوانده شده و به فوتون تبدیل شود، برای 8 میکروثانیه ذخیره شد.

برای دستیابی به چنین هدفی، این تراکنش اتمی اینترفیسی را ایجاد می کرد که امکان انتقال از حالت های کوانتومی به ماده و برگشت از آن را، بدون از بین رفتن اطلاعاتی که در بر داشت، میسر می ساخت. به گفته ی محققین، چنین اینترفیسی نقش مهمی را در کاربردهای آینده ی تکنولوژی کوانتوم بازی خواهد کرد. تا کنون، اطلاعات کوانتومی بدون از بین بردن آن ها قابل خواندن نبود.

در این آزمایش، دانشمندان از کوبیت (بیت کوانتومی) فوتونیک به عنوان واسط اطلاعاتی استفاده کردند؛ اطلاعات کوانتومی بر اساس درجه ی آزادی پلاریزاسیون کدبندی شد. ذخیره سازی کوانتومی از طریق حالت عمومی اسپین یک تراکنش سریع و بسیار سرد متشکل از حدود یک میلیون اتم روبیدیم شکل گرفت.

گروه مربوطه در مورد فرایند کار اینگونه توضیح دادند که در آغاز آزمایش، حالت پلاریزاسیون یک فوتون با حالت ذخیره سازی کوانتومی پیوسته می گشت. این پیوستگی بین یک اتم و یک فوتون به عنوان منبعی برای انتقال راه دور یک کوبیت فوتونیک نامعین به یک کوبیت اتمی عمل می کرد. حالت "انتقال یافته از راه دور" می تواند در حالت عمومی تراکنش اتمی ذخیره شده و پس از آن خوانده شود.

مشکل اصلی، مدت زمان کوتاه ذخیره سازی اطلاعات می باشد. سخنگوی گروه با بیان این مطلب گفت: "تراکنش اتمی مورد نظر کاملا در معرض تداخل با میدان هایی همچون میدان مغناطیسی زمین می باشد." وی همچنین افزود: "حتی پس از حفاظت مغناطیسی بسیار بزرگ هم امکان تداخل با اطلاعات وجود دارد، و حتی در دماهای بسیار پائین، اتم ها حرکت کرده و با یکدیگر برخورد می کنند که منجر به ناپیوستگی و پاک شدن اطلاعات می شود."

به گفته ی سخنگوی گروه، روش علمی یافت شده توسط دانشمندان می تواند برای ساخت ایستگاه های تکرارکننده جهت انتقال راه دور داده های کوانتومی مورد استفاده قرار گیرد. اساسا این روش می تواند در طراحی بلوک های حافظه برای رایانه های کوانتومی بکار گرفته شود. البته دستیابی به کدگذاری کوانتومی به لحاظ فنی بسیار آسان تر از دستیابی به رایانه های کوانتومی می باشد. سخنگوی این گروه در این باره گفت: "کدگذاری کوانتومی طی 5 سال آینده به واقعیت خواهد پیوست، در حالی که پیش بینی این که رایانه های کوانتومی چه زمانی قابل اجرا خواهند بود، بسیار جسورانه می باشد."

مدل بهينه‌اي براي شناسايي بلادرنگ هويت افراد در دانشگاه تربيت مدرس ارائه شد.

"شقايق نادري" مجري اين طرح به خبرنگار ايرنا گفت، طرح شناسايي چهره با مدل مخفي ماركف (‪ (HMM‬يك سيستم شناسايي چهره است كه بوسيله يك مدل رياضي آماري طراحي و ساخته شده است.

به گفته وي از آنجا كه در حال حاضر در كشورهاي صنعتي استفاده از كارت‌هاي شناسايي و رمز عبور به دليل گم شدن يا فراموش شدن منسوخ شده است، اجراي اين طرح در كشور در دستور كار قرار گرفته است.

نادري افزود: شناسايي هويت بر اساس چهره در بين سيستم‌هاي بيومتريك شناسايي هويت مثل اثر انگشت و عنبيه كه تا به حال در كشورهاي صنعتي و پيشرفته اجرا شده است، بعد از اثر انگشت، بيشترين استفاده را در سطح دنيا دارد.

اين دانشجوي مقطع دكتراي كامپيوتر افزود، در اين طرح پس از انجام يك بررسي و جمع‌بندي از سيستم‌هاي شناسايي چهره و از ميان روشهاي هندسي، الگوبرداري از چهره و روشهاي انعطاف پذيرتر، مدل ماركف به دليل انعطاف پذيري بيشتر و خطاي كمتر انتخاب و پياده‌سازي شد.

برگزيده رتبه سوم پژوهش‌هاي كاربردي هشتمين جشنواره جوان خوارزمي خاطرنشان كرد: روش‌هاي رياضي آماري يك بعدي مبتني بر مدل مخفي ماركف در شناسايي گفتار كه داده‌ها به صورت يك بعدي هستند بسيار موفقيت آميز بوده‌اند. همچنين شناسايي چهره به دليل دو بعدي بودن تصاوير، روشهاي دوبعدي مدل مخفي ماركف (‪ (HMM‬نتايج بهتري را نسبت به روش‌هاي يك بعدي ارايه دادند.

وي تصريح كرد: در اين پژوهش يك مدل بهينه شده ‪ HMM‬يك بعدي براي بررسي هويت افراد با استفاده از چهره به صورت بلادرنگ ارايه شد.

اين مدل با ساير روشهاي مبتني بر ‪ HMM‬مقايسه شد و همواره اهداف افزايش دقت و كاهش خطاي مدل، كاهش پيچيدگي و زمان محاسبات مدنظر قرار گرفته است.

اخیرا محققین ایرانی خبر از ساخت قویترین ابررایانه ی کشور دادند که با استفاده از 216 میکروپراسسور ساخت شرکت Advanced Micro Devices و علی رغم تحریم های امریکا علیه ایران ساخته شده بود.

محققین مرکز تحقیقات پردازش فوق سریع دانشگاه امیرکبیر، اظهار داشتند که برای این منظور از معماری خوشه ای مبتنی بر لینوکس در ساخت سیستم پراسسورهای اپترون استفاده کردند. این ابررایانه به لحاظ تئوری دارای حداکثر سرعت 860 گیگا فلاپ می باشد. هر گیگافلاپ معادل یک میلیارد محاسبه در ثانیه می باشد.

به گزارش الکترونیوز، بلافاصله پس از انتشار این خبر در وب سایت دانشگاه امیرکبیر، شرکت AMD مجبور به پاسخگوئی در این مورد شد و اعلام نمود که هرگز اجازه ی صدور محصولات شرکت را، مستقیم یا غیر مستقیم، به ایران یا هر کشور تحریم شده ی دیگری نداده است.

این شرکت در این باره گفت: "AMD با تمامی قوانین کنترل صادرات ایالات متحده هماهنگ بوده، و تمامی توزیع کنندگان رسمی محصولات AMD نیز در این باره متعهد شده اند که در مورد فروش و حمل محصولات AMD به این قوانین احترام بگذارند. هر گونه انتقال محصولات AMD به ایران توسط هر یک از توزیع کنندگان رسمی AMD نقض شروط معین قرارداد آنها با AMD محسوب می شود."

این سیستم برای پیش بینی آب و هوا و تحقیقات هواشناسی استفاده خواهد شد. محققین نرم افزاری برای مدیریت و مانیتورینگ سیستم نوشته اند اما از یک رایانه ی با مقیاس متوسط به نام MM5 برای شبیه سازی های جوی و پیش بینی های آب و هوائی استفاده می کنند. MM5 به صورت آزاد در دسترس بوده و توسط قسمتی از مرکز ملی تحقیقات اتمسفریک امریکا پشتیبانی می شود. نرم افزارهای دیگر شامل Advanced Regional Prediction System می باشد که هسته ی اولیه ی این نرم افزار در دانشگاه اوکلاهاما نوشته شده است.

مرکز تحقیقات پردازش فوق سریع ایران، اولین ابررایانه ی کشور را در سال 2001 ساخت. ابرارایانه ی دیگری در سال 2003 برای پردازش تصاویر ماهواره ای جهت استفاده در سازمان فضائی ایران ساخته شد.

این ابررایانه با اینکه در زمره ی ابررایانه های سریع جای می گیرد اما با سریع ترین رایانه ی جهان فاصله ی زیادی دارد. در نوامبر 2007، BlueGene/L System، که با همکاری IBM و سازمان انرژی امریکا ساخته شده بود، با سرعتی معادل 478.2 ترافلاپ --یک تریلیون محاسبه در ثانیه-- به عنوان سریع ترین رایانه ی جهان شناخته شد.