پژوهشگران NIST، به عنوان بخشی از یک پروژه جهت ارتقای ارتباطات بی سیم برای دستگاه های پاسخ گوی اضطراری، اعلام کردند تونل های زیرزمینی، که عموماً نصب رادیوها در این مکان ها مشکل است، می توانند دارای یک فرکانس بهینه باشند به طوری که سیگنال ها در این فرکانس چندین برابر بیشتر از سایر فرکانس ها حرکت می کنند. این یافته، که از اطلاعات جدید وسیعی برای عملی کردن مدل هایی که در سال 1970 توسعه داده شده اند، استفاده می کند، می تواند منجر به استراتژی هایی برای بهبود ارتباطات امداد در متروها و معادن شود.

به گزارش خبرگزاری برق، الکترونیک و کامپیوتر ایران (الکترونیوز) و به نقل از ساینس دیلی، فرکانس بهینه بستگی به ابعاد تونل دارد. برای یک تونل مترو، بهترین نقطه برای فرکانس در بازه ی 400 مگاهرتز تا 1 گیگاهرتز می باشد. نتیجه ی این پژوهش در یکی از دو نشریه ی جدید NIST توضیح داده شده است. گزارش های چاپ شده در نشریه ی اول، بخشی از مجموعه گزارش های NIST است که در گردآوری اولین مجموعه ی اطلاعات عمومی فراگیر در زمینه ی انتقال های رادیویی در ساختمان ها و سازه های بزرگ دخیل است. در گذشته، شرکت ها رادیو ها را بر اساس آزمایش های اختصاصی طراحی می کردند. مجموعه ی اطلاعات NIST، از توسعه ی استانداردهای آزاد برای طراحی سیستم های بهینه مخصوصاً برای دستگاه های پاسخ گوی اضطراری پشتیبانی خواهد کرد.

پژوهشگران NIST، از این که سیگنال ها در فرکانس بهینه، چه مسافت دور و درازی را در راه روهای ساختمان های بالای سطح زمین، همانند زیرزمین ها طی می کنند، در تعجب بودند. تونل ها می توانند سیگنال های رادیویی را به محدوده ی فرکانسی مطلوب تغییر دهند. زیرا عملکرد آن ها مانند هادی های بسیار بزرگ امواج می باشد.

هادی امواج، کانال لوله مانندی است که ابتدا مایکروویو (ریزموج) های روی ویفرهای مدارهای مجتمع و همچنین مایکروویوهای سیستم های تغذیه ی آنتن ها و فیبرهای نوری را محبوس و سپس آن ها را از طریق سیستم های مذکور هدایت می کند. شکل کانال، تلفاتی را که هنگام جذب یا پراکنده شدن سیگنال ها توسط خصوصیات ساختاری سیستم ایجاد می شود، کاهش می دهد. نتیجه ی هادی امواج، درست مانند فرکانس سیگنال، بستگی به عرض، ارتفاع، ماده ی سطح و همچنین صافی و زبری کف دارد. مؤلفان NIST سازگاری خوبی بین اطلاعات انداره گیری شده ی خود و مدل های نظری پیدا کردند که در نتیجه هادی امواج نقش مهمی را در انتقال های رادیویی در تونل ها بازی می کند.

کیت رملی، سرپرست مؤلفان متذکر می شود که نتایج حاصله ممکن است در طراحی سیستم های بی سیمی که کنترل برای مثال ربات های جستجو و امداد در متروها را ارتقا می بخشد، کمک کند. پیش از این، تعدادی رادیوهای دستی که توسط دستگاه های پاسخ گوی اضطراری برای ارتباطات صوتی استفاده می شده است، در بازه ی بهینه ی فرکانس برای متروها که بین 400 مگاهرتز و 800 مگاهرتز می باشد، کار می کردند. به گفته ی رملی، برای فراهم کردن قابلیت انتقال داده های پهنای باند که برای جستجو و امداد با ویدئو (با پهنای باند حداقل 1 مگاهرتز) مناسب می باشد، تغییرات منظمی مورد نیاز است.

مطالعات درباره ی تونل ها در سال 2007 در Black Diamond Mines Regional Park نزدیک شهر انتیاک در کالیفرنیا، مجتمعی قدیمی که در اوایل 1900 برای استخراج ماسه ی خالص برای تولید شیشه استفاده می شده است، انجام شده است.

گزارش جدید دوم NIST، نقشه برداری سیگنال های رادیویی را در ساختارهای 12 ساختمان بزرگ شامل یک مجتمع آپارتمانی، یک هتل، ساختمان های اداری، یک استادیوم ورزشی و یک مرکز خرید توصیف می کند.

بخشی از پژوهش صورت گرفته توسط سازمان قضایی امریکا و سازمان امنیت کشور پشتیبانی می شود.

هر دو گزارش NIST در آدرس http://www.boulder.nist.gov/div818/81802/MetrologyForWirelessSys/ در دسترس خواهد بود.

برگرفته از اطلاعات فراهم شده توسط NIST.

لینک دائمی | نسخه مناسب چاپ | ارسال لينك اين صفحه به دوستان |